Als je je baby verliest tijdens de zwangerschap

Door -
baby sterft
GettyImages
Het overlijden van een ongeboren baby wordt door de omgeving soms nog te weinig beschouwd als een echt verlies. Maar als ouder ga je natuurlijk door een moeilijke, verdrietige periode. Hoe kun je als omgeving iets betekenen voor de rouwende ouders?

Wat werkt troostend voor ouders die een sterrenkindje moeten missen?

Myriam van Kreij, auteur van het boek ‘Als je je kindje verliest in de zwangerschap’: “Ik merk dat ouders veel hebben aan het besef dat élk kind ertoe doet, hoe kort je je kindje ook mocht dragen.

Je bént moeder, ook als je kindje niet in de wieg ligt, en je bént vader. Ook als je niet met je baby’tje kunt gaan wandelen. Al vraagt je omgeving er niet meer naar, je blijft altijd mama of papa van … En zo geef je ook aan jezelf de toestemming om te mogen rouwen om je overleden kindje.

Veel moeders blijven na het overlijden van hun sterrenkindje met een groot schuldgevoel zitten

Veel rouwende mama’s kampen met een schuldgevoel. Je mag je schuldig voelen, zolang je beseft dat je niet schuldig bént. Het werkt niet om dat gevoel weg te duwen. Spreek het uit of schrijf het neer. En probeer te kijken naar wat er wel nog is. Dat verlicht ook.”

Hoe belangrijk zijn afscheids- en herinneringsrituelen?

“Rituelen kunnen zeker helpen om met het verlies en verdriet om te gaan. Het werkt verbindend tussen de ouder en het kindje dat er niet meer is. Daar zijn verschillende manieren voor. Ouders kunnen hun sterrenkindje herdenken door…

  • erover te praten,
  • door naar een plek te gaan waaraan ze bijzondere herinneringen hebben,
  • door een dagboek bij te houden,
  • door met mijn invulboekje te werken,
  • door op het geboortekaartje van een volgend broertje of zusje een vlinder of sterretje te zetten …

En er is ook Wereldlichtjesdag op de tweede zondag van december, die alle overleden kinderen ter wereld herdenkt met een brandend kaarsje. Zo’n mondiaal ritueel is erg troostend.”

Hoe vertel je over het sterrenkindje tegen de andere kinderen in je gezin?

“Het is goed om je andere kinderen erover te vertellen. Vaak voelen ze namelijk wel aan dat er iets ergs is gebeurd, en dat zorgt voor spanning en onrust.

Door te vertellen over het kindje dat zo kort in mama’s buik was, en dat je daar verdrietig over bent, wordt het begrijpelijk. Je toont zo bovendien dat er ook over verdrietige dingen mag gepraat worden thuis, en dat die dingen bij het leven horen.

Handige tips om het je kinderen te vertellen, vind je op miskraambegeleiding.nl.  Goede prentenboeken voor ouders om met hun kinderen te lezen zijn ‘Kindje in de wolken’ en ‘In de zee van mama’s buik’.”

Hoe kun je als omgeving iets betekenen voor de rouwende ouders?

“Ga het onderwerp niet uit de weg en durf het overleden kindje te benoemen. Pols er na een tijdje nog eens naar, daar hoef je niet bang voor te zijn. Maar geef ouders ook tijd en ruimte om erover te praten.

Een mooie vraag die je in deze context kunt stellen, geleend van rouwdeskundige Manu Keirse, is: ‘Hoe ben je deze dag doorgekomen?’ Zo geef je de mama of papa de kans om erover te praten en de ruimte om dat eventueel niet te doen.”

Miriam van Kreij schreef een mooi en troostend invulboek voor ouders van een sterrenkindje: ‘Als je je kindje verliest in de zwangerschap’. Het werd uitgegeven bij LannooCampus en kost € 20,99.

Meer advies en info vind je op miskraambegeleiding.nl

Om te koesteren

Er bestaan een aantal prachtige initiatieven die je kunnen helpen bij het verlies van een kindje:

  • Boven de wolken’ fotografeert je stil geboren kindje, en geeft je daarmee een waardevolle herinnering voor later.
  •  ‘Met lege handen’ biedt informatie, organiseert praatgroepen voor ouders van een overleden baby’tje, dat ze verloren voor, tijdens of na de geboorte.
  •  Op tillalways.be maak je een profiel aan voor je overleden kind en schrijf je het verdriet en de leegte van je af door boodschappen te sturen naar de hemel.
  •  Het Berrefonds biedt een herinneringskoffertje aan voor ouders van overleden kinderen, van net uit de buik tot hun twaalfde.
  •  Stuur je handgeschreven brief voor een geliefde overledene naar Postkantoor 00/00/00 en ontvang van het postkantoor een antwoord in de vorm van een tekening, een interpretatie van de brief in een beeld. Om te koesteren als herinnering.

Tekst: Els De Ridder

Lees ook:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here