Een huilbaby: wat nu?

Door -
huilbaby
©GettyImages
Je kijkt zó uit naar je kindje, en je weet wel dat er soms moeilijke momenten zullen zijn. Maar hoe het is om een huilbaby te hebben, dáár ben je nooit op voorbereid. Psychologe Nina Mouton geeft advies.

Wanneer heb je een huilbaby?

Huilt je baby drie uur per dag, drie dagen in de week, drie weken aan een stuk? Dan mag je spreken van een huilbaby. Dit huilen hoeft niet aan één stuk te zijn. Vermoed je dat je een huilbaby hebt? Hou een huildagboek bij. Vaak merk je dat het huilen langer lijkt dan het in werkelijkheid is.

Psychologe Nina Mouton

… Over het schuldgevoel van mama’s
“Een kind dat uit je eigen buik komt niet kunnen troosten, is vreselijk. Heel veel moeders die ik spreek, hebben een schuldgevoel. Alsof zij tekortschieten als hun kind huilt. Terwijl je soms niet meer kunt doen dan er gewoon zijn. Die aanwezigheid, die nabijheid is heel belangrijk. Zelfs als je het niet kunt oplossen, ben je nog een goeie mama.”
… Over het huilen zelf
“Elk kind huilt met een reden, dat is hun manier van communiceren. Vaak ligt een fysieke reden aan de basis van het huilen: reflux, een nekje dat vastzit door de bevalling, een liesbreuk, een voedselallergie. Maar als de huisarts, kinderarts en osteopaat alles hebben nagekeken, kan het nog altijd zijn dat je kind huilt. Omdat het overprikkeld is of omdat het een ander ongemak heeft. Besef dat het geen lastige baby’s zijn, maar baby’s met last. Dat maakt je direct al milder.”
… Over de angst voor het verwennen
“Vaak krijg je raad van mensen die even op bezoek komen of van een andere generatie zijn. Dat huilen goed is om de longen open te zetten bijvoorbeeld, of dat je de baby te veel verwent. Als mama moet je vooral doen waar jij je goed bij voelt. Knuffel het, troost het, steek je baby in een draagzak.”
… Over zelfzorg
“Het is heel normaal dat het te zwaar wordt. Een huilende baby is loodzwaar, zeker als het je eigen kind is. Als moeder zijn we biologisch voorgeprogrammeerd om heftig te reageren op ons eigen huilend kind. Als je voelt dat het te zwaar wordt, geef je kind dan even uit handen. Bij familie of vrienden krijgt het alle liefde en jij kunt even op adem komen. Dit maakt je geen slechte mama. Is er niemand in de buurt? Leg je kind dan op een veilige plaats in huis, zoals het park of een wiegje, en verwijder je van het gehuil. Aarzel niet om hulp in te roepen.”
… Over het belang van erkenning
“Aan opmerkingen als ‘het zal wel beteren’ heb je niets als je midden in de miserie zit. In mijn praktijk erken ik altijd eerst dat het moeilijk is: ‘Dit moet heel zwaar zijn voor je’ en ‘ik zie dat je alles doet binnen je mogelijkheden’ zijn belangrijke zinnen. Normaliseer het huilen niet, want de moeder weet wanneer er iets aan de hand is met haar kind.”
… Over het trauma achteraf
“Vaak hoor ik van moeders dat ze na de huilperiode veel minder tegen huilen kunnen. Dat is omdat een huilbaby een trauma achterlaat. Toch moet een kind die gevoelens kunnen uiten. Ook al katapulteert het je terug naar die onmacht, probeer te begrijpen waar die gevoelens, zowel die van je kind als van jezelf, vandaan komen. Soms is het al genoeg te beseffen waarom je zo heftig reageert.”

Tekst: Lisa Gabriëls

LEES OOK:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!