Bijzondere opvoedingsduo’s: Dominique van het Gentse inloopteam werd meter van Cynthia’s dochter

Door -
opvoeding
© Getty Images
De Week van de Groeilamp zit er misschien op, maar opvoeden stopt nooit. En groot worden, dat gaat niet helemaal vanzelf. Gelukkig sta je er niet alleen voor. Kijk maar naar Cynthia, die haar lichtpuntje vond in Dominique van het inloopteam in Nieuw Gent.

Het inloopteam in Nieuw Gent zet elke dag zijn deuren open om mama’s en papa’s van kinderen tussen nul en drie jaar oud een veilige plek te bieden, waar ze helemaal zichzelf kunnen zijn. Er staat altijd een kopje koffie klaar, net als een van de hulpverleners die helpen waar nodig. Het is daar waar Dominique en Cynthia elkaar dertien jaar geleden voor ’t eerst tegen het lijf liepen. Het begin van een bijzondere vriendschapsband, die zich verder zette buiten de vier muren van het inloophuis!

Een moeilijke start

Cynthia: “Het was een moeilijke tijd in mijn leven. Ik was nog maar net verhuisd van Antwerpen naar Gent, en ik had letterlijk niets. Geen papieren, geen huis en dus geen adres, geen werk. Kind en Gezin vertelde me over het inloophuis in Nieuw Gent (toen nog Reddie Teddy), waar je terechtkunt als het even wat moeilijker gaat. Ik was dringend op zoek naar een buggy voor mijn zoon, en ik dacht: ik kan maar eens gaan kijken…”

Dominique: “Ik zag onmiddellijk dat Cynthia een bezorgde en vooral betrokken mama was. We raakten aan de praat, en al snel vertelde ze me dat haar oudste dochter tijdelijk in het CKG (het centrum kinderzorg en gezinsondersteuning, red.) verbleef, en dat ze ook haar zoontje voor korte tijd moest afgeven. Ik herinner me nog goed dat we aan tafel zaten, en we geen van beiden nog een woord konden uitbrengen. Het ergste wat een mama kan overkomen, gescheiden worden van haar kinderen, werd voor Cynthia de bikkelharde realiteit. Uiteindelijk kwam haar zoon bij een pleeggezin in Puurs terecht, haar dochter ging naar Beveren.”

Cynthia: “Maar zonder telefoon kon ik niet eens vragen of alles oké was met mijn kinderen. Ik kon niet zeggen dat ik er álles aan ging doen om ze zo snel mogelijk naar huis te laten komen …”

Dominique: “En daar heb ik nachten van wakker gelegen. Ik wilde haar de kans geven om de stemmen van haar kinderen te horen, dus regelde ik een telefoon. En ik kocht treintickets, zodat ze zo nu en dan op bezoek kon gaan. Het mooie is dat Cynthia haar belofte aan de kinderen meteen serieus nam, en niet bij de pakken bleef zitten. Ze vond een job, een huis, we brachten samen haar papieren in orde en ze leerde Nederlands. Zo bewonderenswaardig!”

Cynthia: “Allemaal dankzij Dominique!”

Omi Dominique

Dominique: “In die tijd was Cynthia zwanger van haar derde kindje. De eerste twee had ze helemaal alleen op de wereld gezet, en dat wilde ze niet opnieuw. Dominique, wil jij bij de bevalling zijn? Daar heb ik niet lang over getwijfeld. (lacht) Net zo min toen ze me wat later vroeg of ze het kindje mijn naam mocht geven en of ik meter wilde zijn.”

Cynthia: “Maar ze is veel meer dan dat! Ze is mijn tweede mama, de omi van mijn kinderen.”

Dominique: “Ik heb zelf geen kinderen, maar met Cynthia en haar kinderen in mijn buurt voelt het wel als een grote familie. Zelfs mijn ouders zijn dol op hen. De jongste zoon van Cynthia werd zelfs genoemd naar mijn vader: Maurice! Onze band gaat dus veel dieper dan een gewone vriendschap … of het financiële.

Ja, ik probeer de kinderen in de zomer op kamp te sturen of naar speelpleinwerking, ik koop een elektrische tandenborstel en neem ze mee naar de Gentse Feesten, maar dat is omdat we het elkaar van harte gunnen. Cynthia kàn misschien niet veel teruggeven, in de letterlijke zin dan. Maar de liefde en dankbaarheid zijn me veel meer waard! De bezoekjes toen ik ernstig ziek was, het kaartje toen mijn tante overleed, het gezellig samenzijn op Nieuwjaar, de pannenkoekenfestijnen in de tuin, dat is wat telt. Er zijn voor elkaar, in moeilijke én fijne tijden.”

Cynthia: “Ik zeg het: Dominique is echt als een tweede mama, een omi voor mijn kinderen. Aaron was pas acht maanden toen ik voor het eerst bij Reddie Teddy kwam, intussen is hij dertien. Dominique heeft de kinderen groot zien worden, of beter gezegd: ze heeft de kinderen hélpen groot worden, en daar kan ik haar niet genoeg voor bedanken.”

MEER OVER DE OPVOEDING VAN JE KIND:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here