Leerkracht in coronatijden: “Dat het een-op-eencontact met ouders wegviel, vond ik best zwaar”

Door -
leerkracht in coronatijden
LoreSwinnen
De voorbije coronaperiode moesten meerdere beroepsgroepen zichzelf heruitvinden. Onder hen zeker ook leerkrachten. Wat hebben zij zien veranderen in hun job? Welke impact had de crisis op hun leerlingen en wat helpt hen nu om de kinderen zo goed mogelijk door het schooljaar te gidsen? We vragen het de komende weken telkens aan een leerkracht. Deze week: juf Lore.

Wie is juf Lore?

Lore Swinnen (31) is leerkracht in de onthaalklas in Sint-Joris basisschool, Brussel. Ze staat al 10 jaar voor de klas.

Hoe heb je de afgelopen coronaperiode ervaren?

“De eerste maanden van de coronaperiode was ik (gelukkig) gewoon thuis. Ons dochtertje — dat toen nog een piepklein embryo was — werd op 7 maart 2020 teruggeplaatst tijdens een IVF-behandeling. En een paar dagen later ging het land voor het eerst in lockdown. We hadden dus het geluk dat ze zich goed ingenesteld had, want vanaf dat moment sloten alle fertiliteitscentra hun deuren.

Na de zwangerschap en kraamperiode ging ik in maart 2021 weer aan de slag. Maar na een week werden er stabiliteitsproblemen in het schoolgebouw ontdekt, waardoor we noodgedwongen moesten verhuizen. Hierdoor verbleven we tot net voor de afgelopen kerstperiode in het kabinetsgebouw van Zuhal Demir, dat leeg stond voor renovatie. Stiekem vonden de kinderen en de leerkrachten het er heerlijk vertoeven, dus je mag het gerust een lichtpunt in coronatijden noemen.”

Wat vond je het moeilijkste als juf?

“Niet-essentiële derden op school zijn nog steeds niet toegelaten. Dus ook de mama’s en papa’s niet. Dat het een-op-eencontact met ouders wegviel, vond ik best wel zwaar. Ik mis de gemoedelijke babbels, en op die manier bereikt er veel info onze oren niet.

“Ik mis de gemoedelijke babbels, en op die manier bereikt er veel info onze oren niet”

Daarnaast zorgt het er ook voor dat onze schooldag pas later van start kan gaan. Want vroeger hielpen de ouders de kinderen bij het uittrekken van de jasjes, en gingen ze met hun zoon of dochter nog even naar het toilet. Maar nu moeten de leerkrachten deze taken ook ‘s ochtends op zich nemen, waardoor we pas rond kwart over negen kunnen overgaan tot de orde van de dag.”

Wat is de impact op de kinderen in je klas?

“De kinderen uit de onthaalklas zijn échte coronababy’s, en dat voel je! Ze zijn overduidelijk in zeer kleine kringen grootgebracht, dus een omgeving met veel mensen rondom zich lijkt hen af te schrikken. Ze hebben ook wat gebrek aan structuur – wat onder andere aan thuiswerk te wijten is – en we merken ook dat ze minder zelfstandig zijn.

Het gebrek aan zelfredzaamheid werd zelfs zó ‘dramatisch’ dat ik een powerpoint met filmpjes in elkaar gestoken heb om ouders en hun kroost te helpen: jas uitdoen, kleding aan de kapstok hangen, broekje zelf naar beneden trekken, … alles komt erin voor.

Ook het aantal zindelijke kinderen ligt beduidend lager. Dit probleem probeer ik aan te pakken met behulp van een beloningssysteem, dat best wel in de smaak valt.”

“De kinderen uit de onthaalklas zijn échte coronababy’s,
en dat voel je”

Wat zou jou kunnen helpen in je job?

“Ik snap zeker dat het voor ouders heel veel moeite vergt om alle ballen in de lucht te houden, en dat de verleiding soms groot is om een kind met verkoudheidssymptomen naar school te sturen. Dus het aanbieden van goedkopere of zelfs gratis zelftesten zou ons absoluut helpen.

Het schoolpersoneel krijgt ze sowieso, maar heel wat mama’s en papa’s moeten hiervoor naar hun portemonnee grijpen, waardoor ze het soms aan zich voorbij laten gaan. Dat betreur ik ten zeerste, want ik zou me een pak veiliger voelen als ze zich meer zouden testen. En dan vooral zichzelf, want ik ben er geen voorstander van om frequent een wisser in een kinderneusje te steken. Maar als er indicaties zijn, is het nu eenmaal nodig.

Ik moet tenslotte ‘s avonds zelf naar mijn gezin en wil hen absoluut niet besmetten. Bovendien is mijn mama ernstig ziek, en ik zou het me heel hard beklagen als zij het virus oploopt.”

Heb je er ook positieve dingen uit gehaald?

“Zoals ik al eerder zei zijn de kleintjes in intiemere kringen grootgebracht, en dat heeft eigenlijk ook positieve gevolgen. Ze zijn daardoor sneller op zoek naar een intieme vertrouwensband met hun leerkracht. Ik geef hen – met mondmasker en ontsmette handen uiteraard – een dikke knuffel als ze daar nood aan hebben, en geef hen al de liefde en genegenheid waar een kind van die leeftijd naar hunkert.”

Wat heb je geleerd uit deze periode?

“Dat je alles van twee kanten moet bekijken. Ik ben niet alleen leerkracht, maar ook mama, dus ik begrijp volledig hoe moeilijk het is om de balans te vinden tussen werk en het opvoeden van je kind(eren).

Ik zal ouders dus heus niet scheef bekijken als ze hun kapoen met hoestje naar school brengen. Maar zoals ik al zei, zou ik me er veel comfortabeler bij voelen als de testgraad wat hoger ligt.”

MEER OVER KINDEREN EN DE CORONACRISIS

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!