Voor het eerst mama: “Wat heeft hij een droge hoest, zou het je weet wel wat kunnen zijn?”

Door -
corona
Mama-redactrice Celine werd in augustus 2019 voor het eerst moeder, van de überschattige Otis. Wat dat met haar deed en hoe zij nu als prille mama in het leven staat, deelt ze in deze column. Van herkenbare paniekaanvalletjes tot dolgelukkige mama-momenten vol verwondering: welkom in de wereld van Celine!

“Al maanden worden we overladen met artikels over corona, en dan schrijf ik ook nog eens een stuk over COVID-19. Sorry daarvoor. Maar het kan ook moeilijk anders, aangezien deze column over mijn persoonlijke mama-ervaringen gaat, en deze pandemie heeft — net als bij iedereen trouwens — uiteraard een invloed op ons gezinsleven.

Gelukkig niet in die mate dat er iemand uit mijn nabije omgeving getroffen is door dit verschrikkelijke beestje. Hout vasthouden dat dit zo blijft. Maar het heeft absoluut wél z’n gevolgen, lees maar:

Schuldgevoelens

Natuurlijk had ik niet kunnen voorspellen dat dit zou gebeuren. Maar toch voel ik me soms schuldig dat Otis dit — al dan niet bewust — moet meemaken. Moet dat mannetje nu écht gaan opgroeien in een tijd waarin mondmaskers het nieuwe normaal zijn? Of erger nog, dat hij omi en opi enkel op anderhalve meter afstand of op schermpjes kan zien?

Tot nu heeft hij er geen benul van dat er heel wat mensen ziek zijn en sterven. Dus ik hoop zó dat we snel mogen ontwaken uit deze nachtmerrie, voor hij goed en wel beseft wat er werkelijk aan de hand is.

Moet dat mannetje nu écht gaan opgroeien in een tijd waarin mondmaskers het nieuwe normaal zijn?

Bang om ziek te worden

Bij herfst denk ik niet aan dwarrelende blaadjes, zachte truien en een lekker kopje thee, maar wél aan snottebellen. Veel snottebellen. Het seizoen was nog maar net gestart, en daar waren ze al. In al hun glorie. En voor de leut kreeg ook ik een overload aan snot cadeau. Het resultaat van weinig slaap en veel kusjes geven. Al zal ik dat laatste nooit laten, hoor.

Soit. Je kind ziek zien en het zelf ook worden is sowieso al niet fijn. Maar in deze coronaperiode wordt de druk op onze schouders alleen maar groter. “Wow, wat heeft hij een droge hoest, zou het je weet wel wat kunnen zijn?” Ik word er eerlijk gezegd soms paranoïde van.

Ook het feit dat huisartsen sneller geneigd zijn om telefonisch een diagnose te stellen om contact te vermijden, en de regels op de kinderopvang strenger zijn, maakt het er niet makkelijker op. Mijn pogingen om te jongleren tussen thuiswerk en het vermaken van een peuter waren tot nu toe geen groot succes. En al hélemaal niet wanneer ik me ook pips voel en dat gevoel compleet negeer omdat ik er voor de volle honderd procent voor mijn kind wil zijn.

Maar ik snap uiteraard wel dat het nodig is dat ouders dit schema goed naleven.  Het allerbelangrijkste is dat alle opvangen veilig open kunnen blijven. En daar zorgen we samen voor!

Een (niet zo) ontspannen gezinsuitstap

Otis is gek op water. Een uitje naar het zwembad vindt hij oprecht het leukste wat er is. Maar dat we — afhankelijk van de maatregelen — voor een gesloten deur staan, of genoodzaakt zijn om lang op voorhand een plekje te reserveren, is een domper op de speelvreugde. En dat allemaal voor een zwempartij van maximaal een uurtje, want langer mag niet.

“Je krijgt vijf minuten de tijd om je om te kleden. Vrouwen links. Mannen rechts.” Gruwelijke tijden zijn het. Z’n vertederend lachje toen hij een beetje later een waterspuwende pinguïn zag, maakte veel goed.

Mijn gezin, mijn lichtpuntje

Iedereen snakt op dit moment naar hoe het vroeger was en naar fysiek contact. En geloof me, ook bij mij is de huidhonger groot! Wat zou ik toch zo graag eens met mijn ouders knuffelen of een vriendin omhelzen die het moeilijk heeft. Maar dan prijs ik mezelf gelukkig dat ik m’n lief en zoontje stevig tegen me aan kan drukken.”

Ook lezen:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here