Voor het eerst mama: “Van zodra m’n zoon met me meerijdt kan ik chauffeurs met een te zware voet nóg minder verdragen’

Door -
column
Mama-redactrice Celine werd in augustus 2019 voor het eerst moeder, van de überschattige Otis. Wat dat met haar deed en hoe zij nu als prille mama in het leven staat, deelt ze in deze column. Van herkenbare paniekaanvalletjes tot dolgelukkige mama-momenten vol verwondering: welkom in de wereld van Celine!

Een kind verandert niet alles, maar wel veel

“De laatste weken van mijn zwangerschap verlangde ik stiekem weer naar skinny jeans en een grote portie sushi. Alles zou weer worden als voorheen, maar dan mét kind en extra wallen.

Eerlijk is eerlijk: een kleintje in je leven verandert eigenlijk veel meer dan ik oorspronkelijk gedacht had. Ook mijn gedragingen en visies op bepaalde zaken zijn er compleet door gewijzigd. Lees maar:

Wanneer comfort belangrijker wordt dan esthetiek

Mijn vriend is architect en dat betekent dat ik — willen of niet — altijd zal wonen in een woning met een hoek af. De trappen in de duplex waar we nu vertoeven, waren voor ons dé blikvangers, terwijl we ze nu dagelijks vervloeken met een peuter in huis, die ze spannend en avontuurlijk vindt.

Maar het is vooral de drukke baan, die me vroeger onverschillig liet, waaraan we ons nu het meest storen. Ongeduldige chauffeurs wekken O’tje dagelijks met claxongeluiden of gierende banden. En vellig lijkt het me niet om hem hier binnenkort aan onze voordeur te laten spelen.

Of ik die winkelstraat in onze nabijheid niet handig vind? Ja, dat wel! Maar het liefst van al zou ik die slager, bakker, apotheek en kledingzaken ruilen voor een groenere omgeving met genoeg ruimte om te spelen en te ravotten. Of ik een wandelend cliché geworden ben? Misschien.

Ik wil graag wonen in een groenere omgeving met genoeg ruimte om te spelen en te ravotten

#Momzilla

Ik kom geregeld autobestuurders tegen met een iets té zware voet. Veel meer dan me lief is. En wanneer ik alleen achter het stuur zit, kan ik dat absurde rijgedrag best goed negeren. Maar van zodra mijn zoon met me meerijdt is dat een heel ander verhaal.

Toen een gehaaste dame onlangs besloot om ons in te halen, begon m’n bloed te koken. Zeventig kilometer per uur in een bebouwde kom, dames en heren. De gemene blik kreeg ik er kosteloos bij.

Toeval wil dat ze in een file belandde op de plek waar we moesten zijn, waardoor ik de kans kreeg om haar aan te spreken. Met mijn kind in de armen waande ik me een leeuwin die haar welp moest beschermen tegen de jager die ons in het vizier had.

Ik bespaar jullie ‘het beschaafde gesprek’ dat we gevoerd hebben. Maar ik wist niet dat ik zo veel synoniemen kende voor het woordje tr*t of b*tch. Misschien niet zo ideaal met een leergierige peuter die me binnenkort zal nazeggen.

Af en toe een potje kan geen kwaad

Mijn kind moest en zou altijd verse voeding krijgen. Geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht om ook maar één potje in huis te halen.

Chapeau voor de mama’s die na een jaar nog steeds niet occasioneel voor potjesvoeding bezwijken, omdat ze kosten wat kost voor een zelfgemaakt hapje willen gaan. Want geef nu toe: zo’n zelfgezochte maaltijd is toch best makkelijk wanneer je snel ergens heen moet, of wanneer er — keukenprinses die ik ben — weer wat aanbrandt.

Shoppen voor je kleintje is leuker dan shoppen voor jezelf

Dit najaar zul je me niet snel zien verschijnen in een nieuwe blitse outfit, want (online) winkelen doe ik nu het liefst van al voor Otis. Dat hij die flashy rompers en modieuze salopettes al na vijf minuten zal bevuilen tijdens een vreetbui, is bijzaak.

PS Dat gaatje in mijn broek fiks ik wel met naald en draad, zolang hij er maar hip uitziet. Toch?”

Ook lezen:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here