Groeten uit Zweden: “Kom eens uit je comfortzone en bouw zelf een huisje”

Door -
In een ander land opnieuw beginnen met je hele gezin: we dromen er misschien allemaal weleens van, maar Sara dééd het gewoon. Hier lees je haar column over het leven met kinderen zoals het is, in Zweden.

Wie is Sara? 41, getrouwd met Phil en mama van twee karaktervolle kids, Elias (13) en Stina (10). Ze ruilden hun Hasseltse stadswoning in voor het lagom leven in Småland, Zweden.

“Kan ik helpen?”, vraagt Elias enthousiast? “Tuurlijk”, antwoordde ik. “Kun jij dit stukje afplakken zodat we verder kunnen isoleren?” Ik zucht eens diep en denk ‘waar zijn we aan begonnen?’ Het antwoord is nochtans simpel: we bouwen een ministuga naast ons huis, zodat iedereen die wil ons kan komen bezoeken.

Een huisje bouwen, waar zat ik met m’n gedachten? Ik blijf namelijk het liefst van al veilig in m’n comfortzone. Als ik nog maar denk dat de kans op falen bestaat, kruip ik liever stilletjes weg. Geen goede eigenschap, I know, en ik doe echt m’n best om eraan te werken. Met de slogan van onze liefste Pippi Langkous in het achterhoofd ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan’, besloot ik dat er voluit voor gaan de enige uitweg was, ook al was de kans dat er ergens wat mis zou gaan reëel.

Zelf een huisje bouwen met een Fins bouwpakket

Wat me zover kreeg? De realiteit, in dit geval: het gebrek aan tijd en budget. Dat hier in Zweden bepaalde dingen goedkoper zijn dan in België en andere een stuk duurder, vertelde ik eerder al. Stielmannen behoren overduidelijk tot de tweede groep. Bovendien lijkt het wel of iedereen tijdens de coronacrisis aan het renoveren sloeg, met als gevolg dat de wachttijden niet te overzien zijn. Op het moment dat ik het liefst van al het hele project wilde afblazen, wees mijn man me op een Fins zelfbouwpakket. Blokken en planken in elkaar steken en stapelen – noem het gerust Lego voor gevorderden – dat moesten wij toch kunnen?

Lego voor gevorderden, dat moesten wij toch kunnen?

Je moet weten dat ik in deze situaties enkel kan denken aan scheve muren, lekkende douches en onafgewerkte stukken, een schril contrast met de picture perfect-beelden van gezellige Zweedse zomerhuisjes op m’n Pinterest-bord. Die twee zijn natuurlijk niet met elkaar te rijmen, met een gigantische frustratie tot gevolg.

Naast die realiteit was er gelukkig ook mijn man, die me na al die jaren door en door kent. En op dat moment weet hoe hij me kan overtuigen. De gedachte aan gezellige zomeravonden in onze tuin met vrienden en familie was voor een keer sterker dan de angst om te falen.

Kom uit je comfortzone en probeer eens wat

Verven is het leukste taakje!

Al bij al zou het meevallen, toch? We waren immers al zonder al te veel kleerscheuren geëmigreerd naar een ander land. Dit zou ons vast ook lukken, prentte ik me in. Bij elke twijfel of tegenslag, elk avondlijk klusuurtje dat je liever netflixend doorbrengt, denk ik aan de kinderen die na anderhalf jaar hun grootouders weer kunnen knuffelen en dat gevoel is onbeschrijflijk. Hiervoor verlaat ik m’n comfortzone en doe ik m’n best om me neer te leggen bij de onvolmaaktheden die er ongetwijfeld zullen zijn.

Dingen proberen, uit je comfortzone treden, niet alles perfect willen doen, het blijft moeilijk. Maar dit dingetje, #projectstuga zoals ik het noem op Instagram, zorgt niet enkel voor die gezellige zomeravonden met vrienden en familie, maar leert me ook heel veel over mezelf, ook als mama. Dus als de kinderen willen helpen, verberg ik m’n angst en ben ik enthousiast. Ook als ze zelf gaten boren of op het dak kruipen. Zelfs als ze het na een kwartiertje voor bekeken houden, ben ik niet teleurgesteld, maar fier dat ze het geprobeerd hebben en het de volgende dag misschien een nieuwe kans geven. Met kleine stapjes komen we er wel.

Groeten uit Zweden,
Sara

NOG MEER VERHALEN UIT ZWEDEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here