Groeten uit Zweden: “Help, mijn zoon is 13”

Door -
In een ander land opnieuw beginnen met je hele gezin: we dromen er misschien allemaal weleens van, maar Sara dééd het gewoon. Hier lees je haar column over het leven met kinderen zoals het is, in Zweden.

Wie is Sara? 40, getrouwd met Phil en mama van twee karaktervolle kids, Elias (13) en Stina (10). Ze ruilden hun stadswoning in Hasselt in voor het lagom leven in Småland, Zweden.

Hoezo, mijn kleine man is volwassen?!

Enkele weken geleden kreeg ik een mail van Google. Een paar dagen erna een gelijkaardige van het digitale Zweedse doktersplatform. Angstvallig probeerde ik de boodschap te negeren. Zolang ik er maar niet op klik, verandert er niets, maakte ik mezelf wijs. Om het gegeven niet geheel te negeren zette ik een reminder in m’n agenda: ‘mails Elias bekijken’. Maar de waarheid haalde me in en ik kreeg van beide instanties een herinneringsmail. De boodschap: uw zoon wordt 13 jaar.

Moet je daar nu zo’n drama over maken, hoor ik jullie luidop denken. No worries, ik ga niet weer de dodelijke clichés als ‘wat gaat de tijd toch snel’ of ‘when did that happen’ bovenhalen. Ik heb namelijk absoluut geen problemen met de leeftijd an sich – mijn zoon is 13 – maar opeens is mijn kleine man ‘volwassen’.

OUD, MAAR OOK WIJS?

Althans, zo voelt het toch. Het is Elias natuurlijk niet ontgaan, want ook hij kreeg deze mail. “Mama, eindelijk mag Family Link weg”, roept hij spontaan, terwijl hij nog net een vreugdedansje kan onderdrukken. (nvdr: Family Link is een app van Google om digitale huisregels in te stellen voor je kind)

Hij is van mening dat hij na al die jaren ‘oud en wijs’ genoeg is om zelf te bepalen wanneer het tijd is om z’n gsm aan de kant te leggen ‘s avonds. De tijd dat we ons konden verschuilen achter de Googles en Microsofts van deze wereld is onherroepelijk voorbij. In your face, mama!

MIJN ZOON IS 13: DAT BETEKENT LOSLATEN EN VERTROUWEN

Ik probeer halsstarrig het evenwicht te houden op de dunne, wankele koord tussen loslaten en beschermen. Natuurlijk wil ik niets liever dan hem dat vertrouwen geven. M’n zelfzekere ik zegt dat het oké is om een oogje dicht te knijpen als hij ‘s avonds ligt te chatten met vrienden terwijl hij eigenlijk zou moeten slapen.

“Maar wat als het fout loopt?”, zegt de ongeruste versie van mezelf. Stiekem zoek ik op wat ik moet doen om de heilige Family Link opnieuw in te schakelen, maar al snel sluit ik het venster. “We hadden een afspraak”, mompel ik tegen mezelf. Hij wacht er al zo lang op en maakte zich de laatste tijd compleet belachelijk bij z’n klasgenoten die een jaartje ouder zijn. Ik kan niet meer terug, het is tijd voor vertrouwen.

JE MAG ALTIJD HULP VRAGEN

Ik besluit om meteen ook door de volgende zure appel te bijten: het doktersplatform. Ben je 13, dan beheer je hier in Zweden je dossier en afspraken zelf. Samen doorlopen we de stappen en maak ik hem wegwijs in de wondere wereld van z’n dossier. “Je mag altijd hulp vragen”, fluister ik hem toe, terwijl er zich in m’n hoofd allerlei worstcasescenario’s afspelen. Ik dwing mezelf deze negatieve gedachten aan de kant te zetten. Het is een verstandige jongen, en tenslotte is privacy toch een recht?

SNEL GROOT IN ZWEDEN

Vertrouwen geven is vertrouwen krijgen, denk ik dan. Zo deden mijn ouders dat ook, en kijk, het is toch goedgekomen? Maar nu sta ik aan de andere kant, en opeens blijkt de praktijk een stuk minder eenvoudig dan de theorie. Zeker hier in Zweden, waar de kinderen precies een stuk sneller ‘groot’ zijn.

Dat werd meteen duidelijk in onze eerste maand hier, toen de vriendelijke mevrouw van de school me de smartphone regels uitlegde. “Oh, maar ze hebben nog geen gsm”, hoor ik mezelf nog zeggen. Tot Elias – amper 10 was hij toen! – boos thuiskwam met de melding dat hij de enige in de klas was zonder telefoon. Het was niet van harte, maar we kochten hem een smartphone. En hoewel ik me ooit had voorgenomen dat ze pas een gsm zouden krijgen als ze naar het middelbaar gingen, kreeg Stina er één voor haar 9de (!) verjaardag. Zullen we het dan even op de integratie steken?

Groeten uit Zweden,

Sara

NOG MEER VERHALEN UIT ZWEDEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here