Groeten uit Zweden: “Als je 9-jarige dochter je wil leren naaien”

Door -
In een ander land opnieuw beginnen met je hele gezin: we dromen er misschien allemaal weleens van, maar Sara dééd het gewoon. Hier lees je elke week haar column over het leven met kinderen zoals het is, in Zweden.

Wie is Sara? 40, getrouwd met Phil en mama van twee karaktervolle kids, Elias (12) en Stina (9). Ze ruilden hun stadswoning in Hasselt in voor het lagom leven in Småland, Zweden.

DOCHTER STINA HAALT HAAR ‘NAAIBEWIJS’

Afgelopen week kocht ik een naaimachine. Een licht instapmodelletje dat toevallig als actie aan een verantwoorde prijs te koop stond in een bekende discountwinkel. Niet zo bijzonder, zal je denken. Tenzij ik vertel dat ik het niet voor mezelf kocht, maar voor dochter Stina, die op school net haar ‘naaibewijs’ haalde. 

Of ‘naairijbewijs’ beter gezegd. Een plastic kaartje gebaseerd op het roze Zweedse rijbewijs, dat bewijst dat ze haar naaimachine vlotjes kan besturen. 9 jaar is ze, en trots! Ik moet toegeven dat ik al langer met de gedachte rondliep om me een tweedehands machine aan te schaffen. Niet voor grote projecten of creatieve uitspattingen, maar een keer een broek korter maken zou me misschien nog lukken.

In een ver verleden organiseerden we namelijk met onze jongedamesgroep van Femma een introductie driedaagse, waarin ik er op de één of andere manier toch in geslaagd was een eenvoudig tasje en een rokje voor Stina te maken. Of er iets van die kennis is blijven hangen? Time will tell. In België koos ik meestal voor de veilige optie, met een schoonmoeder in de buurt die op een professionele manier met een naaimachine omgaat.

STINA LEERT ME NAAIEN

Je kunt je voorstellen dat ik het licht benauwd kreeg en een klein beetje angstzweet voelde toen Stina dolenthousiast alles uit de doos haalde. Nu verwachtte ze van mij, haar mama, dat ik haar rustig en met veel geduld zou uitleggen hoe de vork in de steel zit, of de draad in de naald in dit geval. Want dat is wat een mama doet, toch? Ik probeerde me de lessen voor de geest te halen en in m’n hoofd de verschillende stappen te overlopen, terwijl ik naarstig op zoek ging naar oude stofjes. Eenmaal terug in de living zag ik een glunderende dochter, haar machine in de aanslag, wachtend op haar stofjes. “Nu zal ik jou leren naaien, mama”, zei ze zelfzeker.

Stina haalde haar ‘naaibewijs’ en is klaar om mij te leren naaien.

Ik wist niet goed welk gevoel op dat moment overheerste. Trots, op dat kleine meisje dat op korte tijd een zelfzekere jonge dame geworden was? Of schoot ik tekort in de opvoeding? Een klein stemmetje zei me dat je niet overal goed in kon zijn, en dat ik haar best andere dingen zou kunnen leren. Maar het was een zacht stemmetje, dat overstemd werd door de gedachte dat het toch schoon zou zijn geweest om samen gezellig aan de grote tafel te zitten, terwijl ik haar rustig de kneepjes van het vak zou leren.

LOSLATEN MOET JE LEREN

Laat het los, sprak een ander stemmetje, en wees blij dat ze het op school leren. En zo komen we opnieuw uit bij de dingen die er anders aan toegaan op de Zweedse school. Terwijl ik stress krijg bij de gedachte aan een bende negenjarigen achter een naaimachine, kan ik niet anders dan onnoemelijk veel respect hebben, voor juf Sabine in dit geval. Die naalden, die kleine vingertjes! Ik mag er niet aan denken… 

Laat het los, laat het gaan, hoor ik opnieuw. Ik probeer het trotse gevoel naar boven te halen. Ik ben namelijk niet alleen ongerust, maar ook fier als ze haar eerste basic tasje afgewerkt heeft, maar ook als ze alleen naar de Nederlandse les of de winkel gaat of als ze samen met het buurmeisje in het donker van en naar de innebandyles (floorball in België, erg populair hier in Zweden) fietst. Dat is tenslotte één van de redenen waarom ik zo van dit land houd.

Groeten uit Zweden!

Sara

NOG MEER VERHALEN UIT ZWEDEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here