Groeten uit Zweden: “Dit jaar geen traditionele voornemens. Ik ga me verdiepen in het puberbrein!”

Door -
In een ander land opnieuw beginnen met je hele gezin: we dromen er misschien allemaal weleens van, maar Sara dééd het gewoon. Hier lees je elke week haar column over het leven met kinderen zoals het is, in Zweden.

Wie is Sara? 40, getrouwd met Phil en mama van twee karaktervolle kids, Elias (12) en Stina (9). Ze ruilden hun stadswoning in Hasselt in voor het lagom leven in Småland, Zweden.

‘t Is zover, we hebben 2020 officieel achter ons gelaten en we kunnen vol goede moed starten aan een nieuw jaar. Geen traditionele goede voornemens zoals meer sporten of gezonder eten deze keer. In 2021 ga ik voor een grote en uiterst belangrijke uitdaging: het puberbrein proberen te begrijpen. Ik deed mezelf dan ook een paar interessante boeken, en zelfs een heuse online cursus, cadeau om goed van start te gaan.

CORONA EN EEN EXPLOSIEVE PUBERMIX

Als er iets is wat ik geleerd heb in 2020 is het dat je gezin steeds op de eerste plaats komt. Ook al brachten we op een ietwat geforceerde manier veel meer tijd met elkaar door dan ooit tevoren, toch voelde ik niet steeds die verbondenheid die ik zo belangrijk vind. Niet zo gek, denk ik dan. Het leven in een ander land is voor een kind niet altijd makkelijk. Doe er nog een coronasausje bovenop, samen met die explosieve pubermix, en je eindigt met een vreemde cocktail. Op sommige elementen heb ik geen vat, maar voor de rest wil ik m’n uiterste best doen.

HET LEVEN VAN EEN PUBER, TOEN EN NU

Als ik het me goed herinner, was ik geen al te moeilijke puber. Ja, er was weleens discussie over broeken die te smal of net te breed waren en er zijn behoorlijk wat traantjes gevloeid toen ik niet naar Rock Werchter mocht. Maar ik voelde me goed, verslond boeken, sleet uren met muziek in m’n oren en schreef duizenden brieven. In het algemeen durf ik dus zeggen dat ik die apenjaren zonder al te veel kleerscheuren ben doorgekomen.

Een belangrijke kanttekening: met heel veel dank aan het feit dat de smartphone nog niet bestond in de jaren ‘90 en niemand zich kon indenken welke impact social media ooit op ons leven zouden hebben. Was ik vandaag puber geweest, dan zou m’n traject een stuk minder vlekkeloos verlopen. Kan ik dan van mijn kinderen verwachten dat zij steeds fluitend door het leven gaan? Het is een illusie te denken dat ik ze tegen al het kwaad van de wereld kan beschermen. Ooit gaan ze op eigen benen staan, en ik vind het nu al zo verdomd moeilijk om ze stilletjesaan los te laten.

Was ik vandaag puber geweest, dan zou m’n traject een stuk minder vlekkeloos verlopen.

EEN ANDERE WERELD

12 is Elias nu en de ‘grote school’ blijkt een serieuze aanpassing. Niet alleen voor hem gaat de tijd snel, ook voor mij. Drie keer met je ogen knipperen en je zit met pubers in huis. Ja, ik gebruik het meervoud, ook al moet Stina nog 10 worden. Het lijkt alsof ze in die twee jaar in Zweden wel vijf jaar ouder werd. Een jongedame met pit, die niets liever doet dan hele dagen met de vriendinnen uit de buurt optrekken en de rest van de tijd aan de telefoon hangen, drukgebarend dat ze geen tijd heeft als ik voorstel om een spelletje te spelen.

Het voelt alsof ze plots in een andere wereld zitten. Als ik zeg dat ik die wereld niet helemaal begrijp, mag je dat letterlijk nemen. Als Elias vol passie vertelt over de volgers van z’n stream, hoor ik mezelf zuchten. Ik ben boos op mezelf dat ik dat enthousiasme te weinig deel en z’n volgers zie als concurrenten die ervoor zorgen dat hij alweer niet mee wilt gaan wandelen. M’n moederhart breekt als ik getuige ben van hoe dat enthousiasme even snel ontaardt in ontgoocheling door een negatieve online reactie of een onbeantwoorde boodschap. Achter dat stoere uiterlijk zit een klein hartje, dat soms voor m’n ogen in stukken breekt.

LEREN LOSLATEN

En toch is m’n ene goede voornemen voor 2021: leren liefdevol loslaten. Aan de zijlijn staan en juichen als ze scoren, maar ook luisteren en traantjes drogen als het niet ging zoals gehoopt. En vooral die nieuwe puberwereld leren begrijpen, zodat ik geen schreeuwende trainer hoef te zijn, maar een goede coach.

Ik wens jullie vooral een warm 2021.

Heel veel groeten uit Zweden,
Sara

NOG MEER VERHALEN UIT ZWEDEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here