Teleurgesteld over het geslacht van je baby: 4 lezeressen en redactrice Barbara getuigen

teleurgesteld geslacht baby
©GettyImages
“Proficiat, het is een jongen”, hoor je de gynaecoloog zeggen, terwijl je zó hoopte op een meisje. Of omgekeerd. 'Gender disappointment' - teleurstelling over het geslacht van je baby - komt vaker voor dan we denken. Ook redactrice Barbara herkent het.

Ik was ervan overtuigd en de rest van de wereld ook. “Jij krijgt straks een dochter, dat zien we zo”, voorspelde vriend en vijand me, terwijl ze een blik op mijn zwangere buik wierpen. Een meisjesmama in wording, dat was ik. Dus stapte ik op de dag van de waarheid vastberaden de praktijk van mijn gynaecologe binnen. De 20-weken-echo zou het grote vermoeden alleen maar bevestigen.

Ze vroeg of we een voorkeur hadden. Ik schudde mijn hoofd terwijl mijn hart stiekem ‘ja’ knikte. Maar dat durfde ik haar niet te zeggen. ”Dan mag je alvast de auto’s klaarzetten en het ridderpak in de kast hangen”, lachte ze terwijl ze naar het schermpje naast haar keek. Een jongen dus! Mijn mond viel open van verbazing. Ik wist even niet meer wat gezegd. Ik verbeet mijn tranen en veinsde een lachje van geluk. Toen we even later op de stoep stonden, gaf mijn man me een uitbrander van jewelste. ”Je gezicht vertelde alles. Hoe kun je zo ondankbaar reageren? We krijgen straks een kerngezonde zoon!”, snauwde hij tegen me. Ik besefte meteen dat hij gelijk had. Ik werd overmand door schuldgevoel. En dat gevoel sleepte ik nog maanden met me mee. Ook toen Finn uiteindelijk voor het eerst in mijn armen lag, dacht ik: hoe kon ik toch zo teleurgesteld zijn toen ik hoorde dat ik een zoon zou krijgen? Een pracht van een jongetje. Helemaal volmaakt. Mijn zoon die ik nu voor geen goud van de wereld nog zou willen ruilen.

Herkenbaar? De kans bestaat. Want ik ben blijkbaar niet de enige moeder die heel even teleurgesteld was in het geslacht van haar baby. ”Gender disappointment, zo heet het officieel”, verduidelijkt gezondheidspsychologe Merith Cohen de Lara. Zij behandelt in haar praktijk zwangere en pas bevallen vrouwen met psychische klachten. “Al is gender disappointment op zich geen psychische stoornis”, benadrukt ze meteen. “Het is een fenomeen. Vrouwen hebben het in mijn praktijk zelden meteen over het feit dat ze liever een zoon of dochter hadden gehad. Ze komen in eerste instantie omdat ze duidelijke tekenen van depressie of een angststoornis vertonen. En ja, soms blijkt de teleurstelling over het geslacht daar wel een rol in te spelen. De aanleiding kan heel verschillend zijn. Negatieve ervaringen met een bepaald geslacht bijvoorbeeld. Dan hebben we het vooral over seksueel misbruik. Of vooroordelen over een bepaald geslacht, zoals: jongens zouden lastig en druk zijn. Een dochter blijf je ook later behouden, een zoon raak je uiteindelijk kwijt. Er zijn ook gevallen van vrouwen die een extreem goede band met hun eigen moeder hebben en ervan uitgaan dat zo’n hechtheid enkel met een dochter kan.”

Van alle tijden?

Ik herinner me nog mijn gesprek met mijn grootmoeder destijds. Ik biechtte haar mijn teleurstelling op. Zelf kreeg ze vijf jongens en drie meisjes. ”Ik stond bij geen enkele zwangerschap stil bij het geslacht. We wisten het ook maar pas na de bevalling. Een echo vooraf om al even te piepen, dat bestond toen nog niet. Een zoon zou meehelpen in de zaak, een dochter was een extra hulpje in het huishouden, zo simpel was het. Ze waren allemaal welkom, daar niet van, maar overleven, daar ging het om. Ervoor zorgen dat alle buikjes op tijd en stond gevuld werden. Tijd om teleurgesteld te zijn was er niet.”

“we hebben het vandaag moeilijker dan vroeger met zaken die we niet kunnen controleren, zoals het geslacht van je baby”

Is ‘gender disappointment’ dan iets typisch voor deze tijd? Merith Cohen de Lara: “We leven in een maatschappij waarin we alles kunnen bereiken en kunnen worden wat we maar willen. Het leven is vandaag de dag op zoveel vlakken maakbaar. Het eerste oncontroleerbare en onvoorspelbare dat we aangaan, is een zwangerschap. Ook het geslacht van je kind is nog een van de weinige dingen die je niet kunt beïnvloeden. Niet krijgen wat je wilt, mensen hebben het daar vandaag inderdaad moeilijker mee dan vroeger.”

Gevolgen voor later?

Mijn zoontje Finn werd uiteindelijk zes weken te vroeg geboren. Eerlijk is eerlijk: ik was er heel even van overtuigd dat mijn negatieve reactie op het feit dat hij een jongetje was hierin een rol had gespeeld. Hij voelde zich niet welkom. En dit had hem vast te veel stress bezorgd, dacht ik.

“Elk negatief gevoel naar je kind kan een invloed hebben op jullie band”, zegt Merith Cohen de Lara. “Maar wat ‘gender disappointment’ betreft, ben ik erg voorzichtig met uitspraken. Ook omdat er nog geen wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar het effect op het hechtingsproces. Hoe je ermee omgaat als ouders, is een veel belangrijkere vraag. Net als inzien dat je kind hier helemaal niets aan kan doen. Vandaar ook dat het belangrijk is om er openlijk over te praten. Laten we alsjeblieft dat taboe doorbreken. Vrouwen hoeven dit niet in het geheim te voelen. Ontgoocheling in het geslacht gaat vaak gepaard met schaamte (we krijgen een gezond kind, zoveel andere koppels geraken niet eens zwanger. Hoe kan ik zo ondankbaar zijn?) en schuldgevoel (dat kleintje is er nog niet en ik wil het al anders). Wie praat, kan die schaamte en dat schuldgevoel vaak ook beter plaatsen, waardoor beide gevoelens allebei uiteindelijk zullen verdwijnen. Want gelukkig komt het bij de meerderheid van de moeders met een geslachtsvoorkeur helemaal goed. Vaak al tijdens de zwangerschap, maar zo goed als zeker van zodra ze hun baby voor het eerst in hun armen houden.”

Charlotte hoopte op een derde zoon

“Zo’n meisje zou nooit in ons sportieve gezin passen”

Charlotte (46): “Onze passie voor sport was de grote gemene deler tussen mijn man Yvan en mij. Ook toen onze zonen Ben en David groot genoeg waren, sportten ze al snel mee. Toen ik op mijn veertigste weer zwanger was, was ik ervan overtuigd dat we een derde zoon zouden krijgen. Toen ik hoorde dat het een dochter werd, viel mijn perfecte plaatje helemaal in duigen. Ze zou nooit in ons sportieve jongensgezin passen, dacht ik. Sarah is nu zes. En inderdaad, ze is minder sportief aangelegd. ‘So what?’ denk ik nu. Ik schaam me rot om mijn gedachtegang van toen.”

Martha wilde opnieuw een meisje nadat haar dochtertje dood was geboren

“Toen Ferre werd geboren, leek hij zo op z’n overleden zusje. Alsof ze toch een beetje bij ons terug was”

Martha (30): “Ik was vierentwintig toen ik zwanger bleek. Vanaf dag één zat ik op een roze wolk. Bij een tweede echo wisten we dat het een meisje was. Ze kreeg meteen een naam: Fleur. Maar Fleur stierf enkele dagen voor de uitgerekende datum door een loslatende placenta. En dan staat je wereld even stil. We moesten verder zonder het meisje aan wie we ons al zo hadden gehecht. ‘Probeer maar snel opnieuw zwanger te geraken’, kregen we vaak als goedbedoeld advies te horen. Maar ik durfde niet. Geen enkel kind kon Fleur vervangen. Totdat ik twee jaar geleden toch zwanger bleek. Ik hoopte zó op een meisje. Niet om de plaats van Fleur in te nemen, wel omdat ik dacht dat dit mijn grote verdriet zou verzachten. Toen op de echo bleek dat Fleur een broertje kreeg, ben ik beginnen huilen. Gedurende de hele zwangerschap kon ik maar niet aan ons jongetje wennen. Tot groot verdriet van mijn man die zo uitkeek naar zijn zoon. En toen werd Ferre geboren. Wat leek hij op zijn zus. Alsof ze toch een beetje bij ons terug was. Ferre werd uiteindelijk mijn allergrootste liefde. Ik heb me nog lang schuldig gevoeld. Hoe kon ik als moeder zo verlangen naar een ander kind? Zo erg zelfs dat ik ervoor in therapie ging. Ferre is nu bijna twee. Wat zou Fleurtje trots geweest zijn op haar kleine broer!”

Het idee van een jongen maakte Hilde onzeker

Hilde (32): “Milla was drie toen er een tweede kindje op komst was. Een tweede prinsesje, daar hoopte ik zo op. Ik wist wat het was om een dochter te hebben. Een zoon zou zo nieuw zijn dat de gedachte alleen al me onzeker maakte. Toen op de echo bleek dat mijn hoop niet vervuld zou worden, was ik in paniek. Wat moest ik met een zoon? Eerlijk, het voelde een beetje alsof ik gestraft werd, alsof we ‘pech’ hadden. Dat gevoel ging gelukkig snel over toen Oskar geboren werd. Ik geniet nu net heel erg van het feit dat een jongen zo anders is.”

Sabine wilde haar man een dochter schenken

“Zijn ex gaf hem een zoon. Nu zou ik dat ook doen, en dat voelde niet goed”

Sabine (34): ”Mijn man had al een huwelijk achter de rug toen ik hem leerde kennen. Zijn zoontje Matteo was toen drie. Een schat van een jongetje op wie ik al snel helemaal dol was. Mark werd van de ene dag op de andere verlaten door de mama van Matteo. Hij had het daar lang erg moeilijk mee. En nog, heb ik soms de indruk. Lag het aan hem, dan waren ze nog steeds samen, denk ik. Hij praat nog steeds met veel respect over haar. En dat steekt soms. Toen ik drie jaar geleden zwanger bleek te zijn, hoopte ik zo op een meisje. Ik wilde op die manier het verschil maken met zijn vorige leven. Niet dus. Toen de echo wees op een jongen voelde ik me echt slecht. Zij gaf hem een zoon. Nu zou ik dat ook doen. En dat voelde niet goed. Uiteindelijk werd ik mama van Mats. En eerlijk, het duurde even voordat Mats als mijn zoon voelde. Ik kon de gelijkenis maar niet van me afzetten. Mats is nu twee. En mijn absolute oogappel. En toch denk ik soms: ‘Had ik maar een dochter’. Heel stiekem. Omdat ik me er zo voor schaam.’

Margot was zelf een kwajongen

Margot (36): “Ik was als kind een echte kwajongen, en ook nu nog hou ik niet van de typische vrouwendingen. Boksen is mijn hobby, Star Wars mijn guilty pleasure. Toen ik zwanger was, hoopte ik op een jongen. Al dat meisjesgedoe, ik vond het maar niets. Maar de natuur zag dat anders. Ik werd mama van Billie. Ze is nu zeven. Terwijl ik ga boksen, gaat zij naar de balletles. En ik ben ondertussen een meester in staartjes maken en vlechten. Billie en ik zijn gek op elkaar. Ook al vindt ze Star Wars helemaal niets.”

Tekst: Barbara Claeys

Lees ook:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here