WATyoga? Wobbelyoga!

©iStock
‘Mamaaaa, mag ik opstaaaan? En als ik beneden ben, mag ik dan op de iPaaaad?’ Het was de volledige herfstvakantie vaste prik om 6u15 in de ochtend (dankjewel winteruur). En elk weekend hetzelfde liedje.

Nog voor ik mijn ochtendgezicht in de plooi krijg en de slaaprimpels platgestreken, zit Stef (de jongste, 5 jaar) al met de ogen wijd open en de tong in de rechtermondhoek in de zetel met de tablet. En naast hem Giel (de oudste, 9 jaar) vol waardevolle tips om het volgende level te kunnen halen of te kunnen upgraden.

‘Jullie moeten toch eens wat buiten’, ‘We gaan niet de hele tijd in de zetel hangen hoor’, ‘NU afsluiten, jongens’. Ik hoor het mezelf tevergeefs herhalen. Selectieve doofheid, het is een plaag bij kinderen tussen 4 en 10, denk ik soms. Dat ze daar maar eens wat universiteitsonderzoeken op inzetten!

Misschien zit de oplossing wel in samen dingen doen? Niet alleen verbieden en zeuren, maar toffe activiteiten voorstellen en samen nieuwe ervaringen opdoen? Als ik op een avond vraag of ze me willen helpen om een mooie tekening te maken voor de grootouders, gaan alle schermen meteen uit. Eureka, het werkt! En ik geniet van het uurtje kliederen.

Vorige zondag probeerde ik het opnieuw. Ik schreef me in voor een sessie wobbelyoga, samen met de jongste. WATyoga? Wobbelyoga! Op en rond een wobbel, een gebogen houten plank met kleurrijk vilt waarop kinderen kunnen wiebelen en balanceren. Het was een uurtje genieten voor ons allebei. Evenwicht houden, springen, uitrekken en bewust ademhalen. Terug thuis vertelde Stef enthousiast aan papa en grote broer. ‘En ik moest dat pluimpje omhoog blazen. En mama moest dat vangen. Maar ze kon dat niet goed.’ (hilariteit)

‘Volgende keer is het mijn beurt om mee te gaan, hé, mama?’ vraagt Giel meteen.

Yessss!

Ook eens samen wobbelen? Wij volgden de sessie, verzorgd door Studio Douz, bij VCOK in Gent. Nog tot en met 23 december.