Jij! Jij bent het belangrijkste in het leven van je kind

©iStock
Een onderwerp waar je niet veel informatie over kunt vinden maar wat je tegenwoordig wel meer en meer hoort, is dat ouders zoveel druk leggen op de juiste opvoeding van hun kroost, dat ze zichzelf aan de kant zetten en zoveel van zichzelf geven, dat ze uiteindelijk zichzelf kwijt raken, geen energie meer hebben en in een ‘parental burnout’ raken.

Het begint natuurlijk al voordat je een kind krijgt. Al tijdens de zwangerschap krijg je van alles naar je hoofd geslingerd over de opvoeding:
Je mag je kind niet laten huilen zodat het gaat slapen.
Je moet je kind laten huilen zodat het gaat slapen.
Je moet 2 jaar borstvoeding geven van de WHO! Maar volgens voedingsproducenten is flesvoeding is ook heel goed.
Je moet je kind laten vaccineren van Kind en Gezin.
Er zitten allerlei giftige stoffen in vaccinaties staat in de bijsluiter en internet.
De crèche is niet goed voor de ontwikkeling van je kind: ze hebben jouw nodig.
De crèche is goed voor de ontwikkeling van je kind. Ze hebben tijd zonder jou nodig.

En natuurlijk zijn al die dingen goed. Zonder adviezen weet je soms ook niet goed wat je moet doen. Maar tegenwoordig zijn die adviezen wel heel vaak tegenstrijdig en vraag het heel veel van ouders om daar allemaal mee om te gaan en om ze toe te passen. Als de WHO zegt dat borstvoeding tot 2 jaar gezond en goed is en dat nachtvoedingen ook goed zijn i.v.m. de suikerspiegel van het kind en de groei en ontwikkeling van het kind maar de huisarts of Kind en Gezin zegt dat de nachtvoedingen na 4 maanden wel gedaan moeten zijn, raak je toch in de war? Je wilt toch het beste voor je kind?

Maar lieve dames, hoe goed we ook voor onze kinderen zorgen en hoe perfect we het ook allemaal willen doen, er is 1 ding op het lijst dat ontbreekt en dat eigenlijk soms misschien wel juist helemaal bovenaan zou moeten staan. JIJ. Ja. JIJ lieve mama. Want hoe goed je je kind ook verzorgt, wat heeft je kind er aan als je al je taken geïrriteerd uitvoert? Wat heeft je kleuter er aan als je begint te roepen om het kleinste omdat je alles perfect wilt doen en nooit eens tijd voor jezelf neemt? Juist..Je kinderen hebben daar helemaal niks aan. Het is zelfs nadelig voor ze. En laten we nou eerlijk zijn, ‘you can’t poor from an empty cup.’

De reden dat ik dit schrijf is omdat ik er zelf midden in zit. Nadat ik mijn 2 oudste kinderen had gekregen kwam er een nakomertje en omdat ik inmiddels gelovig was, wilde ik dit geschenk van God zo goed mogelijk opvoeden. De jongste kreeg 2 jaar borstvoeding, op verzoek, dag en nacht. 2 jaar lang , 730 dagen, 104 weken lang. Borstvoeding is waarschijnlijk de  meest energie zuigende activiteit die je als moeder doet als ze zo klein zijn. Het is makkelijk en goed voor je kind maar is ook een grote valkuil. Ik ben inmiddels een grote voorstander van een goede kolf. Zodat je af en toe gewoon weg kunt gaan. Zodat je je batterij kunt opladen. Je glas weer vol kunt maken. Maar borstvoeding is een klein element.  Zoals ze vaak zeggen “it take a village to raise a child.” Ik geloof daar in. Alles in je eentje doen is mogelijk maar heel moeilijk.  Je hebt af en toe die tijd voor jezelf nodig. Even alleen zijn, even lachen met vriendinnen, even gewaardeerd worden om wie jij bent. Even met je man weg en weer even weten waarom jullie samen zijn. Het zijn allemaal dingen die belangrijk zijn. Want jij bent het belangrijkste in het leven van je kind. Dus zorg goed voor jou..

Michelle Fatima