“Hallo, ik ben Nora en ik ben huismoeder”

©Unsplash
Natuurlijk ben ik veel meer dan huismoeder, maar bij elke kennismaking is dat wat men uiteindelijk onthoudt.

Je kent het wel, je komt nieuwe mensen tegen en dan beginnen de kennismakingsvragen te komen. Waar woon je? Hoeveel kindjes heb je? Hoe oud? En, euhm, wat doe je?
‘Ja, ik ben gewoon thuis’ is dan meestal mijn antwoord. En ondanks dat ik zelf de woorden ‘gewoon thuis’ gebruik, weet ik maar al te goed dat ik niet ‘gewoon thuis’ ben.

Met dit kleine zinnetje draag ik mee aan het stereotiepe beeld dat rond ‘de huismoeder’ hangt.

Stereotiepen

Je weet wel, huismoeder, dat is: lekker thuis bankzitten, relaxen, me-time à volonté, Netflixen, shoppen, tijd verdoen tot de kids en de husband weer thuis zijn.

Wanneer ik mezelf voorstel als huismoeder, voel ik mijn niveau instant verlagen tegenover de office manager, verpleegkundige en consultant tegenover mij. Mijn bachelordiploma, extra studies sociologie, talenten en ervaringen verdwijnen dan in het niets. Want ja, ik ben toch gewoon huismoeder.
En ik besef maar al te goed dat dit probleem vooral aan mij ligt. Misschien ben ikzelf wel diegene in het gesprek die een stereotiep beeld ophangt aan ‘de huismoeder’. Misschien voel ik mijn niveau naar beneden gaan, omdat ik zelf een vertekend beeld heb over thuisblijfmama’s.

Dit merk ik vooral aan hoe ik overcompenseer. Ik gun mezelf overdag geen rust.

Overcompenseren

Constant bezig blijven! Hop hop hop! Ik geef mij vaak op voor vrijwillige, sociale projecten in de buurt of op school. Ik ben bijvoorbeeld lid van de ouderraad op school van de kids. Het lijkt wel alsof ik in elke situatie het gevoel heb dat ik mijn hand maar vaker moet opsteken wanneer er taken worden uitgedeeld, want ja… ik ben toch ‘gewoon thuis’. En vaak als er door iemand in mijn omgeving wordt gevraagd: ‘Nora, kun jij …’, is het antwoord: ‘ja’. Het feit dat ik zo’n ‘ja-knikker‘ ben, en ik overal mijn hand opsteek, heeft volgens mij heel veel te maken met mijn eigen ‘ik-ben-toch-maar-thuis-mentaliteit’.

Maar waarom ben ik eigenlijk huismoeder?

Wel, zeven jaar geleden toen ik hoogzwanger was van mijn dochter, heb ik er bewust voor gekozen om te stoppen met werken. Ik heb ontslag genomen bij mijn werkgever destijds, omdat ik fulltime mama wilde zijn. Nu beide kids op school zitten, wil ik nog steeds fulltime mama zijn. Maar stilaan heb ik wel het gevoel dat ik mezelf ook wel kan nuttig maken op de arbeidsmarkt. Daarom ben ik al enkele maanden op zoek naar een leuke job in de regio.
Maar omdat ik besef dat het niet gemakkelijk zal zijn om van fulltime mama naar fulltime werknemer te gaan, overweeg ik stiekem ook om als zelfstandige aan de slag te gaan. Zodat ik mijn tijd zelf kan indelen, en kan doen wat ik graag doe. Meer weten? Volg me dan op mijn blog of op Instagram.

Psst, neem hier zeker eens kijkje als je houdt van makkelijke en snelle (bak)recepten en van knutselen met de kids!

Nora