Ode aan de knuffel van mijn kind

Aapie
Liefste Aapie,

‘Aapie Tapie’, zo noemt Vince jou de laatste tijd. Bedankt, bedankt dat jij er altijd bent, altijd met die lach op jouw gezicht en altijd beschikbaar. Jij troost Vince als hij verdrietig is, jij houdt hem gezelschap wanneer hij zich alleen voelt en je waakt over hem als hij slaapt. Je gaat mee naar de bakker, de winkel, de onthaalmoeder, naar oma en opa en eigenlijk … overal waar Vince gaat en staat.
Nooit gaan we de deur uit zonder jou, Aapie. Jij hoort gewoon bij de familie. Niemand mag aan Aapie komen want die is van Vince.

Jij hoort de verhalen aan van Vince, jij mag mee blokjes stapelen. Je mag ook mee kijken hoe Vince zijn patatjes netjes opeet of hoe Vince op het potje gaat zitten. Je mag hem samen met ons zien opgroeien. Jij zal altijd herinnert worden en je bent zelfs vereeuwigd in een boekje. We zouden echt niet weten wat we zonder jou zouden moeten doen.

Soms moet jij meespelen, soms word je door de lucht gesmeten, maar altijd zal jij geliefd zijn. Niet enkel door Vince hoor, ook wij (de mama en papa van Vince) houden van jou. Want wij weten hoe dierbaar jij bent voor Vince. Dus Aapie, verlaat ons nooit!

 

Wil je meer weten over hoe belangrijk een knuffel kan zijn voor je kind? Lees dan de blogpost over ‘kinderen en hun knuffels‘ op Unicorns & Fairytales.