Leren fietsen met vallen en opstaan

Sinds enkele maanden kan Lola helemaal alleen fietsen, maar dat ging niet van de ene dag op de andere. Het ging letterlijk en figuurlijk met vallen en opstaan. Je kan eigenlijk niet vroeg genoeg beginnen met leren fietsen. Ondertussen is Lola al aan haar vierde fiets toe. Er bestaan heel wat soorten fietsen, die elk op hun beurt voorbereidend werk doen voor het échte fietsen. Ik zet de verschillende soorten voor jullie op een rijtje:

plastic loopfiets

#1 Loopfiets op drie/vier wielen (1j-1.5j)

Lola was een late stapper. Ze ging pas stappen toen ze 18 maanden oud was. Dit fietsje gebruikte ze eerst als steun bij het stappen, maar al gauw leerde ze hoe ze het echt moest gebruiken. Het op en afstappen ging in het begin wat moeizaam, maar eens ze dat onder de knie had, legde ze heel wat kilometers af en leerde ze spelenderwijs hoe ze moest rijden, sturen en stoppen.

collage loopfiets

#2 Loopfiets op twee wielen (2j-2.5j)

Omdat haar plastic loopfietsje wat klein werd, vonden we het tijd voor de volgende stap: de loopfiets op twee wielen. Hét grote verschil was natuurlijk dat Lola nu zelf haar evenwicht moest zoeken en vinden. In het begin zorgde dat voor onzekerheid en angst. We lieten de fiets even links liggen en probeerden niets te forceren. Na een tijdje greep ze zelf naar haar nieuwe loopfiets en ontdekte ze heel voorzichtig hoe die werkte. Niet veel later vloog ze ons voorbij op haar loopfiets en genoot van de snelheid die ze ermee kon halen!

collage metafox

#3 Driewieler met trappertjes

De loopfiets is een uitstekende uitvinding voor het evenwicht, maar natuurlijk moeten ook de trappers ontdekt worden. Daarvoor kon Lola oefenen op haar driewieler. Je kind kan de trappers natuurlijk ook ontdekken op de ‘echte’ fiets (met zijwieltjes), maar ik vond deze driewieler gewoon zo cool 😉

collage alpina

#4 De échte fiets

Als het evenwicht goed zit en de traptechniek in orde is, kan je in theorie beginnen met het échte fietsen. We dachten dat vorige zomer even snel te fixen, maar het ging toch minder vlot dan verwacht. Het laatste wat we wilden, was dat Lola een afkeer zou krijgen van haar fiets. Daarom lieten we het ook hier weer even rusten. De zomer ging voorbij en er werd af en toe wel eens geoefend met de stok, maar Lola sloeg direct in paniek als we die ook maar even losten.
Tijdens een zonnige kerstvakantie waagde vaderlief het nog eens om met zijn dochter te gaan oefenen. En wonder boven wonder, al van bij de eerste keer oefenen, kon hij haar al enkele seconden ‘lossen’. Dit kleine moment van glorie zorgde ervoor dat Lola de smaak te pakken had. Elke dag wou ze oefenen met haar papa, door weer en wind, steeds verder en verder. Stoppen lukte ook al aardig, starten nog niet. Dat was de laatste fase in het leren fietsen. Maar omdat de goesting zo groot was, ging dat vrij vlot en snel.

Ondertussen heeft onze kleine grote meid al heel wat kilometers afgelegd met haar fietsje en telkens ik haar zie crossen maakt mijn hart een klein sprongetje… Weer een mijlpaal bereikt!