7x tips om de emotionele intelligentie van je kind te versterken

Door -
emotionele intelligentie van je kind versterken
Getty Images
Op een goede en gezonde manier met emoties kunnen omgaan is erg belangrijk voor een kind. Hoewel de aanleg voor emotionele intelligentie voor een klein stukje aangeboren is, kan je dat 'goed omgaan met gevoelens' bij je kind als ouder zeker ondersteunen. Met deze zeven tips versterk je niet het IQ, maar het EQ van je kind.

De emotionele intelligentie van je kind – oftewel hoe vaardig hij of zij is het herkennen van en omgaan met z’n eigen gevoelens en met die van anderen – is erg belangrijk. Niet alleen zal een kind dat zijn emoties goed kan inschatten en die ook op een constructieve manier kan verwerken het zichzelf veel makkelijker maken in het leven, hij of zij zal ook veel beter met anderen kunnen omgaan.

Wie goed in touch is met z’n eigen gevoelens, zal immers ook die van anderen veel beter aanvoelen en er empathisch op kunnen reageren, wat het contact met die anderen dan weer zal bevorderen. En aangezien ons geluk voor een groot deel afhangt van de fijne, warme en verbindende contacten die we met anderen kunnen hebben, is emotionele intelligentie toch iets wat je wilt voor je kind, niet?

Ondanks dat er zoiets bestaat als ‘een genetische aanleg’ voor emotionele intelligentie, kan je je kroost als ouder trouwens ook wel degelijk ondersteunen om een grotere gevoeligheid voor emoties te ontwikkelen. Hoe dan? Met behulp van deze zeven tips bijvoorbeeld.

(Meer weten over het belang van emotionele intelligentie voor je kind en wat dat dan juist inhoudt? Lees dan zeker: ‘Emotionele intelligentie: waarom het zó belangrijk is voor je kind.) 

7x tips om de emotionele intelligentie van je kind te versterken

1. Spiegel de emoties van je kind

De basis voor hoe gevoelig je kind zal zijn voor het herkennen van emoties bij zichzelf én bij anderen en hoe vaardig hij met die emoties zal kunnen omgaan, kan je als ouder al erg vroeg helpen leggen. Hoe dan? Simpelweg door je kind te spiegelen in zijn allereerste emoties en hem er zo mee in contact te brengen.

“Een kind bouwt maar kennis over emoties op door de informatie die zijn omgeving hem daarrond aanreikt. Door ervaringen leert het vervolgens ook met die emoties omgaan”, zegt Monica Dhar, klinisch psycholoog en professor aan de UAntwerpen en VUB. “Dat leren kennen van emoties gebeurt al erg vroeg: denk maar aan een moeder die interageert met haar baby en het blije of verdrietige gezicht overdreven nabootst.”

Door je kind te spiegelen in zijn emoties leer je hem op zeer jonge leeftijd al aan welke gelaatsuitdrukkingen en welke mimiek bij welke gevoelens horen, waardoor hij die signalen later veel sneller – al is dat vaak ook onbewust – zal oppikken en herkennen.

2. Leer je kind woorden plakken op zijn gevoelens

In een tweede fase, als je kind iets ouder is, kun je het helpen om de emoties die het zelf vanbinnen voelt opborrelen, te herkennen en te erkennen. Jonge kinderen weten nog niet goed wat er met hen gebeurt als ze dingen als ‘boosheid’, ‘angst’ of ‘verdriet’ voelen. Om die emoties te leren onderscheiden, kan het voor hen erg helpend zijn als jij ze wél voor hen benoemt. Zeg bijvoorbeeld tegen een kind dat een scène maakt omdat het iets niet krijgt: ‘Ik denk dat je boos bent omdat je nu geen snoepje mag eten’.

Door de emotie van je kleintje onder woorden te brengen, zal hij niet alleen makkelijker begrijpen wat er gebeurt, maar zal hij ook een systeem ontwikkelen om zijn gevoelens te ordenen en, in een volgende fase, om ermee om te gaan.

3. Misken of ontken de gevoelens van je kind niet

Nefast voor de emotionele ontwikkeling van je kind, is het als je als ouder de gevoelens van je kind gaat ontkennen. Vooral bij negatieve gevoelens blijken ouders die neiging nogal eens te hebben, want geen enkele ouder ziet zijn kind graag boos of ongelukkig. Maar hoe onterecht of hoe onwenselijk je ‘het verdriet’ of ‘de boosheid’ van je kind soms ook kan vinden: het is er op dat moment wel en dat gevoel miskennen zal het alleen maar erger maken.

“Ouders willen hun kinderen gelukkig zien. Als kinderen negatieve emoties ervaren zoals verdriet, boosheid of angst hebben veel ouders de neiging om kinderen daar zo snel mogelijk vanaf te helpen omdat ze denken dat deze emoties schadelijk zijn voor hun kind”, legt Monica uit. “Dat doen ze uit goede bedoelingen, maar zo leren ze hun kinderen impliciet aan dat hun emoties er niet toe doen of dat het ervaren en tonen van emoties onwenselijk is en dat emoties iets zijn waar ze zich voor moeten schamen. En dat wil je natuurlijk niet.”

“De emoties worden dan als het ware gediskwalificeerd. Vooral boosheid wordt door sommige ouders als onacceptabel gezien, terwijl ook die een erg belangrijke functie heeft: boosheid geeft meestal aan dat je het ergens niet mee eens bent en dat jouw grenzen overschreden zijn.” Dat een kind zijn grenzen leert bepalen en ook kenbaar maken, is uiteraard erg belangrijk.

4. Erken de emoties van je kind en leef mee

Eerder dan de lastige gevoelens van je kind onder te stoppen met goedbedoelde adviezen als ‘je hoeft toch niet verdrietig te zijn’ of ‘stel je zo niet aan’, erkennen ouders de emotie van hun kind dan ook beter en proberen ze er empathie voor te tonen. “Probeer eens iets als: ‘Ik zie dat je gefrustreerd bent. Dat begrijp ik wel’ als je kind boos is omdat het bijvoorbeeld nu even niet buiten mag spelen”, stelt Monica voor. “Door de emotie te benoemen leert het kind om dat gevoel ook beter te begrijpen en belangrijker nog: voelt hij zich gesteund in zijn ‘mogen voelen’.”

5. Wees je bewust van eigen patronen

“Ieder van ons heeft via de opvoeding ideeën over emoties meegekregen die we met ons meedragen. Ouders moeten zich daarvan bewust zijn, want de manier waarop zij met emoties omgaan dragen ze impliciet over op hun kinderen“, zo klinkt het bij Monica. “Dingen die ouders best voor zichzelf in kaart brengen, zijn dan ook vragen als ‘Hoe denk ik zelf over emoties en hoe gedraag ik me daarnaar? Praat ik zelf makkelijk over emoties? En mogen al mijn emoties er wel zijn?'”

Dat laatste is een enorm belangrijke, want wie niet openstaat voor z’n eigen emoties en er moeilijk mee om kan, zal ook voor z’n kind geen warme en accepterende omgeving kunnen creëren waarbinnen het voor hem veilig voelt om met z’n eigen gevoelens op de proppen te komen.

6. Maak contact met je kind

Ouders kunnen de emotionele vaardigheden van hun kinderen bovendien nog verder versterken door alert te zijn op negatieve emoties bij hun kind en die te zien als een kans om de verbinding met dat kind te versterken, legt Monica uit. “Ouders kunnen daarbij de rol van ‘coach’ innemen: iemand die het kind helpt de emoties verder te verkennen en om bloot te leggen welke problemen juist aanleiding gaven tot het lastige gevoel.”

Belangrijk daarbij is wel dat de ouder niet gaat proberen om de emoties bij het kind weg te nemen of die voor hem of haar op te lossen: op die manier zal een kind immers nooit leren om op eigen houtje met problemen en lastige gevoelens om te gaan. En die maken wel onvermijdelijk deel van het leven uit.

7. Blijf wel grenzen stellen

Hoe boos, angstig of verdrietig je kind zich ook voelt, grenzen stellen blijft natuurlijk wel belangrijk. “Leer je kind dat niet alles zomaar door de beugel kan. Ook als ouder hoef je niet elk gedrag te accepteren. Het kind mag uiten wat het voelt en moet zich begrepen voelen, maar dat wil niet zeggen dat slaan en schoppen geoorloofd is.” Probeer je kind zoveel mogelijk over zijn gevoelens te leren spreken, dan zal ‘schadelijk gedrag’ vanzelf al minder voorkomen.

Meer lezen over opvoeding en mama of papa zijn:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here