Het leven van een mama: zo doet redactrice Leila het

Door -
Het leven met kinderen, dat is prachtig, en we houden zoveel van hen, maar eerlijk: het loopt niet altijd van een leien dakje. En de vraag die we ons allemaal meer dan eens stellen is: ‘Hoe doet zij het toch?’ Want al die andere mama’s hebben het altijd zo goed voor elkaar. Of toch niet helemaal? In de rubriek ‘Zo doet zij het’ vertellen mama's over hun aanpak. Vandaag: redactrice en mama Leila.

MAMA LEILA : EVEN VOORSTELLEN

Hoi, ik ben Leila. Redacteur voor deze heerlijke Libelle Mama en eigenaar van mijn eigen Verhalenboetiek waarin ik woorden geef aan jouw wensen, odes en verhalen. Mijn allerzaligste Simon en ik zijn de fiere ouders van onze prachtige, grootse Liv (7 jaar) en onze kleine ontembare leeuw Phil (4 jaar). Intussen deelden al zoveel mama’s hun tips en geheimen met jou en mij, dat ik vond dat ik niet meer kon achterblijven. Al is het met een klein hart. Want hoewel ik niets liever doe dan jullie verhalen en tips aanhoren, neerschrijven én lezen, ben ik zelf niet zo’n held in al dat delen. En ik heb dan ook nog eens weinig tips, denk ik. Maar hé, bye, bye comfort zone, here we go.

FAVORIETE KIDSPROOF GERECHT

Elke mama heeft er zo een of meer, niet? Dat ene gerecht waarmee je altijd scoort bij je kroost, of iets wat je altijd in huis of de diepvriezer hebt en snel klaar is. Wat is het jouwe?

ik zoek voortdurend naar kleine overwinningen om onze kindjes te laten proeven van gezonde huisbereide maaltijden zonder me tevergeefs uit te sloven en een tsunami aan drama over me heen te krijgen aan tafel.

Leila: “Mijn kleine ontembare leeuw heeft een hart van goud, maar een bourgondiër is hij allerminst. Vanaf het moment dat hij meer moest eten dan alleen babyvoeding, trotseren we dagelijks kleine en grote tafeldrama’s. En dat vind ik superheftig. Ik ben een gezelligheidsdier. Ik zou niet liever willen dan dat elke maaltijd eindeloos duurt aan een prachtig gedekte tafel, met elke keer andere en nieuwe gerechten. Alle kaarsjes aansteken en heerlijk aperitieven lukt wonderwel. Smakelijk proeven van 1000 en één gerechten allerminst. Of toch nu nog niet, troost ik mezelf dan.

 

En dus zoek ik voortdurend naar kleine overwinningen om onze kindjes te laten proeven van gezonde huisbereide maaltijden zonder me tevergeefs uit te sloven en een tsunami aan drama over me heen te krijgen aan tafel. Want dan is de lol er ook af, natuurlijk.

Onze all time winners in die categorie zijn verse pasta pesto en pasta tomaat. Allebei zo klaar, toch kraakvers en helemaal dramaproof. Ik heb de ingrediënten voor beide dan ook altijd in huis. Er staan basilicumplantjes all over the place en de parmezaanse kaas, pijnboompitten en rucula worden met elk winkelbezoek aangevuld. De hele boel samen mixen is een deel van de fun. Een paar kerstomaatjes en wat mozzarella snijden en klaar. Om diezelfde reden hebben we ook altijd verse tomaten in overvloed. Als de tijd schaars is, de goesting miniem en de honger groot, snij ik simpelweg een ui en een teentje look en die laat ik een halfuurtje sudderen met een tomaat of tien. Weer een paar blaadjes basilicum, wat parmezaan of mozarella. En klaar: een gezellig tafelmoment, zonder drama.

BESTE ONTDEKKING

Wat is je beste ontdekking sinds je kinderen hebt? Een toffe plek waar je altijd naartoe trekt als je met hen alleen bent, je beste aankoop ooit? Of een echte life hack?

Ik beken: ik ben zo’n mama, zo eentje zonder hacks of slimme truken. en ik vergeet altijd alles.

Leila: “Ooh, mijn god, hier val ik door de mand. Die heb ik niet! Meteen misschien ook een van de grootste bekentenissen: ik ben zo’n mama, zo eentje zonder hacks of slimme truken. En ik vergeet altijd alles. Papieren zakdoekjes, reservekleren, zonnecrème of een warme sjaal? Niet bij. En gelukkig dragen Liv en Phil al een paar jaar geen luiers meer. Want zelfs die vergat ik regelmatig.

Ik sta vaak met grote ogen te kijken naar andere mama’s die dingen doen die bij mij al 7 jaar mislukken. Maar hé, wie graag een film kijkt met een dekentje en popcorn in een zelfgemaakte puntzak, marshmallows roostert aan het vuur of picknickt met wrapjes en warme soep midden in het bos, die is bij mij aan het juiste adres.”

We staan zelf heel vroeg op zodat we de tijd hebben om onszelf op ons eigen ritme klaar te maken en in alle rust een koffietje te drinken voordat de rush start.

EEN DOORDEWEEKSE DAG

Hoe verlopen jullie dagen: van opstaan, ontbijt, ophalen aan de crèche/school en winkelen tot eten maken, avondactiviteiten … ? 

Leila: “Bij ons is elke dag een beetje anders. En hoewel we soms zeggen: ‘zo doen we het vanaf nu altijd’, vergeten we dat vaak na een week. Ons excuus: het is wie we zijn. En ook wel: mijn man is brandweerman en werkt in shiften. Hij is er dus wel en niet en wel en niet.

Wie ‘s morgens zonder kinderen wegbrengen de deur uit kan, moet de brooddozen vullen en na school de kinderen ophalen.

Maar meestal gaat het zo: We staan zelf vroeg op. Ergens tussen 6 en 7.30 uur, afhankelijk van hoe lang er gesnoozed wordt. Dat geeft ons de ruimte die we echt nodig hebben, om onszelf op ons eigen ritme klaar te maken en een koffietje te drinken voordat de rush start. Om 7.30 uur maken we Liv en Phil wakker die zich meteen aankleden. We ontbijten samen, smeren de boterhammen, vullen fruitdoosjes en gaan weer naar boven voor de afwerking: tandenpoetsen, gezicht wassen en haren kammen. Afhankelijk van hoe onze dagen eruitzien, brengt Simon of ik de kindjes naar school. We proberen de ‘wie brengt, wie haalt’ – planning aan het begin van de week op te maken. Wie ‘s morgens zonder kinderen wegbrengen de deur uit kan, moet de brooddozen vullen en na school de kinderen ophalen. En wie haalt, die kookt.

Twee keer per week, wanneer Simon een dagshift heeft, doe ik de hele ochtend- en avondrush alleen en eten we pasta pesto of pasta tomaat. 🙂 Na school houden we altijd even een babbelmomentje. Dan kletsen we over de dag, bij een drankje en wat rauwe groentjes of fruit. Soms mag de tv op tijdens het koken, soms pas na het eten. Na het avondmaal maakt Liv haar huiswerk en kijkt Phil naar eender wat met leeuwen in de hoofdrol.”

SLAAPRITUEEL

De kinderen in bed leggen: hoewel we hen uiteraard hun moment gunnen, is het toch altijd het leukst dat deze allerlaatste stap van de dag ook gewoon vlot verloopt voor iedereen. Hoe doe jij het? Wat is jouw ritueel en waarom? En werkt het?

Liv kan al zelf lezen, maar die voorleesmomenten, daar houden we aan.

Leila: “Tussen 19 uur en 19.30 uur neemt een van ons twee de kindjes mee naar boven om de pyjama’s aan te trekken en de tanden te poetsen. Voor Phil is het daarna meteen tijd voor een verhaal en zijn bed. Liv komt nog een halfuurtje naar beneden voor Phil- en leeuwenvrije rust en een ‘grote-meisjes’-film. Tussen 20 uur en 20.30 uur gaat zij ook naar boven met een verhaal of een praatje over haar dag. Ze kan al zelf lezen, maar die voorleesmomenten, daar houden we aan. Al zijn Simon en ik oh zo blij dat dat nu eindelijk de verhalen van Roald Dahl en Rosie en Moussa zijn.

KINDVRIENDELIJKE HOTSPOT

Ken jij een supertoffe bar, een brunchplek of restaurant waar jij én je kinderen graag komen?

Haha, hier kan ik wel eindeloos veel tips over geven. En dat doe ik ook heel uitgebreid op deze Uitgetest-pagina.

In een binnenspeeltuin krijg je me niet snel, dat zijn voor onze kinderen dus de zeldzame gelukjes tijdens verjaardagsfeestjes van vriendjes. Ik hou wel van ritjes met de fiets, de trein of de tram naar een plek waar je kunt wandelen, spelen in een speeltuin en iets lekkers kunt drinken of eten. Tijdens de coronalockdowns hoppen we van speeltuin naar speeltuin, altijd gecombineerd met een kleine wandeling én een picknick. Heerlijk.

HELP ME PLEASE

Bots je ook tegen iets aan? Wat lukt er minder goed, welke vraag heb je of naar welke tips kijk jij uit?

Ik heb een hele grote nood aan echte verbinding met mijn kindjes, maar hoe erg ik mezelf ook aanmoedig, ik ben niet die mama die mee op haar knieën op de speelmat gaat zitten en zich mee verliest in het spel met de dieren of de blokken.

Leila: “Ik wil zo graag echt dingen samen met Liv en Phil doen en beleven. Maar ik vind het niet altijd gemakkelijk om me helemaal onder te dompelen in wat zij graag doen of wat hen bezighoudt. Ik voel wel heel erg de nood aan dat soort verbinding, maar hoe erg ik mezelf ook aanmoedig, ik ben niet die mama die mee op haar knieën op de speelmat gaat zitten en zich mee verliest in het spel met de dieren of de blokken.

Al moet ik zeggen dat, nu Liv en Phil groter worden, echte gesprekjes en samen beleven steeds gemakkelijker en meer vanzelf gaat. En dat doet me heel veel deugd.”

DEEL JIJ HIER BINNENKORT JOUW TIPS EN TRICKS?

Bezorg ons dan jouw antwoorden op bovenstaande vragen, samen met een leuke foto van jou en je kind(eren) in een mailtje aan info@libellemama.be.

NOG MEER TIPS VOOR JE LEVEN ALS MAMA?

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here