Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Mama en papa gaan uit elkaar. Hoe vertel je het?

Een scheiding is voor niemand makkelijk en als je samen kinderen hebt wordt het nog moeilijker. 10 tips om verstandig om te gaan met een scheiding.

1) Wees eerlijk
Kinderen voelen het als iets niet klopt. Verzin geen smoesjes maar leg,liefst met je partner, kalm en duidelijk uit dat jullie gaan scheiden.

2) Laat je kind weten dat het niet zijn of haar schuld is.
Voor jou is dat misschien vanzelfsprekend maar voor hen niet. Herhaal dit in de eerste periode van de scheiding ook regelmatig.

3) Luister
Probeer niet altijd een oplossing te bieden. Luister gewoon, aandacht is voor een kind enorm belangrijk.  Laat hen weten dat je er voor hen bent.

4) Laat je kind weten dat het mag reageren op de scheiding.
Moedig hen aan om hun gevoelens te uiten. En toon begrip voor woede het is vaak een manier om hun verdriet en angst te uiten.

5) Laat je kind weten dat het normaal is dat het wenst dat jullie terug samen komen.

6) Hou regelmaat.
Hou familietradities in ere, blijf hen op hetzelfde uur in bed stoppen, als jullie al apart wonen zorg dan dat je kind bij beide ouders een eigen plek heeft en dat die plek hetzelfde blijft, hou contact op dezelfde tijdstippen…

7) Vertel hen op kindermaat waarom de scheiding nodig was, zonder kwaad te spreken over je partner.

8) Bereid je voor op boosheid.
Als jij diegene bent die vertrekt maar ook als de kinderen bij jou blijven. Je neemt een zware beslissing niet alleen voor jou maar ook voor je kind.

9) Haal een kind niet weg van mensen waar het een goede band mee heeft zoals oma’s, opa’s, stiefzussen, broers, ooms,…

10) Voor grotere kinderen: Zorg dat deze gegevens in huis rondslingeren zodat je kind ze niet aan jou moet vragen zoals de kinder- en jongerentelefoon (0800/15.111)  Soms praat je beter met een vreemde over wat je dwars zit. Dit geldt ook voor kinderen.

(Copy: Veerle Goovaerts)