Eerste hulp bij Mama-twijfels: ‘Ik wil geen tweede kindje, maar voel me er schuldig over’

mama twijfels
© getty images
Mama zijn: het is een van de belangrijkste én moeilijkste jobs in het leven. We gaan er allemaal voor met vallen en opstaan en vragen ons voortdurend af of we het wel goed doen. En dat is allicht het geval, al zijn we daar zelf misschien niet altijd helemaal van overtuigd ... Elke maand leggen we een van jullie vragen of twijfels rond het mama-zijn voor aan onze welzijnsexperte Romina.

Deze maand beantwoordt Romina de twijfels van lezeres Eline

“Ik wil geen tweede kindje, maar voel me er schuldig over.”

Lezeres Eline: “Wij hebben een dochtertje van 18 maanden en zijn supergelukkig met ons gezinnetje. We voelen ons helemaal compleet. Als je me vroeger vroeg hoeveel kinderen ik wilde, antwoordde ik resoluut: twee. Mijn man hield het altijd bij één. Maar nu we met ons drietjes zijn voel ik me ook compleet en hoeft er voor mij ook geen tweede kindje meer te volgen. Ik voel me alleen wat schuldig tegenover ons dochtertje. Ze is het enige kindje in onze familie en als ze al nichtjes of neefjes krijgt, dan duurt dat zeker nog een paar jaar. Ik ben bang dat ze zich later alleen zal voelen als enig kind. De enige reden waarom ik toch voor een tweede kindje zou gaan is om ervoor te zorgen dat mijn dochtertje niet alleen moet opgroeien en het plezier van een broertje of zusje zou kennen. Zowel mijn man als ik hebben een broer en een zus en ik ben bijvoorbeeld heel close met mijn zus. Ik zou niet willen dat mijn dochtertje zich ooit eenzaam zou voelen omdat ze enig kind is. Mijn vriendinnen maken intussen wel stilaan plannen voor een tweede kindje. Ik voel de behoefte echt niet, maar ik zit er wel mee.

Expert Romina: “Maak nooit een keuze op basis van een schuldgevoel. Schuld is een hele slechte raadgever.”

Beste Eline, ik begin graag even met iets heel schoons te benadrukken. Hoe geweldig is het dat jullie allebei vanuit de buik voelen dat jullie helemaal compleet zijn?! Dat is echt iets om te koesteren. Er zijn immers heel veel ouders die dat niet (en soms nooit) met hun buik kunnen voelen. Het is echt nogal uitzonderlijk en erg waardevol dat jullie dat allebei zo zuiver kunnen voelen. Echt fijn voor je dat je dat gevoel te pakken hebt!

Maar dan: je voelt je schuldig tegenover je dochtertje en dat is natuurlijk helemaal geen fijn gevoel. Maar het is wel normaal en je zult het nog vaak voelen. Als goede ouders zitten we immers in met het geluk van onze kinderen. En hoe dan ook kom je dan momenten tegen waarop je jezelf tekort voelt schieten en je schuldig voelt tegenover je kind, dat is onvermijdelijk. Het enige advies dat ik je daarbij kan geven is: volg je gevoel.

Ik ken bijvoorbeeld ook heel veel ouders die zich even schuldig voelen als jij, maar dan over het omgekeerde. Zij willen zelf wel heel graag een tweede kindje, maar vragen zich af wat dat zal doen met de band die ze hebben met hun eerste kindje. En ze voelen zich al op voorhand schuldig over het feit dat ze dan minder aandacht voor hun eerstgeborene zullen hebben. Daarom geldt als enige richtlijn: volg de keuze die je in je buik voelt, niet je schuldgevoel. Dingen wel of niet doen omdat je dan een schuldgevoel vermijdt, is nooit een goed idee. En het is, denk ik, alleszins niet iets wat we bijvoorbeeld aan onze kinderen willen meegeven.

Bekijk het misschien eens zo: een schuldgevoel is vaak de prijs die we moeten betalen, om keihard de juiste keuze te maken. En die juiste keuze maken, is echt veel belangrijker. Besef ook dat een schuldgevoel tijdelijk is. Omgekeerd werkt dat niet zo. Een keuze voor iets waar jij je niet goed bij voelt, is voor het leven. Zeker in dit geval.

En, om je schuldgevoel al meteen te verkleinen, heb ik nog volgende tip voor je: vul het tekort, waarvan jullie denken dat het er is, zoveel mogelijk in op een andere manier. Focus bijvoorbeeld heel erg op een goede band met de meter en peter of kies voor meer hobby’s voor je dochtertje. Of word dat ene gezin waar andere kinderen heel welkom zijn … Je kunt het tekort waarvan jij denkt dat het er is zeker op heel veel manieren opvullen. Daarvoor hoef je echt geen keuze tegen jouw buikgevoel in te maken.

Liefs,
Romina

Romina Rys, oprichtster van Therapiepraktijk ICI, studeerde af als erkend klinisch psychologe en volgde later de therapieopleiding ‘Postgraduaat Cliëntgerichte Psychotherapie’, beide aan de KU Leuven. De komst van haar twee zoontjes in 2017 en 2018 veroorzaakte een ‘nieuwe storm’ op persoonlijk en professioneel vlak. Ze realiseerde haar grote droom en startte met Mamaplan, een reeks workshops rond zelfzorg voor moeders.

 

Zit jij ook met een vraag of twijfel rond het mama-zijn?

Dan is dit jouw kans. Bezorg ons je vraag hieronder en dan leggen wij ze aan onze expert voor.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Met dank aan Romina Rys. Meer info over haar mamaplan? Kijk op  www.therapiepraktijk-ici.com en volg Romina op Instagram: mamaplan.ici

ZEKER OOK LEZEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!