Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Eerste hulp bij mama-twijfels: Ik kan mijn vorig leven zo moeilijk loslaten

getty images
Mama zijn: het is een van de belangrijkste én moeilijkste jobs in het leven. We gaan er allemaal voor, met vallen en opstaan. En vragen ons voortdurend af of we het wel goed doen. En dat is natuurlijk het geval, al zijn we daar zelf misschien niet altijd helemaal van overtuigd. Elke maand leggen we een van jullie vragen of twijfels rond het mama-zijn voor aan onze welzijnsexperte Romina. Deze maand beantwoordt Romina de mama-twijfels van lezeres Els.

Els: “Ik ben nu een jaar mama, en ik ben natuurlijk dol op mijn dochter. Maar ik kan me ook zo gefrustreerd voelen. Gefrustreerd om alles wat ik niet meer kan of misschien wel niet meer ben. Ik mis de onbezorgdheid die ik voorheen in overvloed had. Die lijkt bijna helemaal weg. Ik mis de eindeloze tijd die ik had.

Persoonlijk vind ik het moeilijk om op het ritme van mijn dochter te leven: op tijd naar huis te gaan omdat zij in haar bedje moet, rekening houden met haar dutjes, eetpatronen. Ik merk dat ik er vaak mee worstel. Ik wil haar het beste geven, maar ik heb ook nog zoveel ruimte voor mezelf nodig. En dat zorgt meer dan eens voor conflicten. Tussen de mama die ik wil zijn en de andere ik die ik wil zijn. Ze lijken niet altijd even goed in één persoon te passen. En daar heb ik het vaak zo moeilijk mee. Heb jij tips over hoe ik hiermee kan omgaan?

Welzijnsexperte Romina:

“Wat je omschrijft, heeft voor het grootste deel te maken met het concept identiteit. Een verzameling eigenschappen, voorkeuren én rollen die je hebt in het leven, die naar ons gevoel redelijk vast staan. Dit ‘vaststaan’ geeft ons een gevoel van houvast en zekerheid. Tegelijk is identiteit eigenlijk een heel flexibel begrip: elke dag ervaren we wel uitzonderingen op onze regel. Maar gevoelsmatig houden we graag vast aan een stabiel beeld van onszelf.

Daardoor is het enorm begrijpelijk dat het moederschap ons door elkaar schudt: plots veranderen er een heel aantal stukken die binnen ons begrip van identiteit liggen: aandacht voor onze relatie, verandering in vriendschappen, omgaan met een ander lichaam, de hoeveelheid energie die we hebben, mogelijks andere ervaring van ons werk, de plotse constante onvoorspelbaarheid en het niet kunnen controleren van je dag, …

Er is hierbij eigenlijk sprake van een dubbele impact:

  1. We doorlopen een soort rouwproces om de dingen die we ‘achterlaten’.
  2. We voelen ons onrustiger omdat de houvast van onze ‘vroegere identiteit’ plots wegvalt. En vragen ons af: “wie ben ik nu?!”

Het is zo begrijpelijk dat we hier weerstand tegen voelen. We willen op vele vlakken liefst ook terug naar het oude normaal waar, eerlijk gezegd, bepaalde zaken effectief een stuk gemakkelijker waren (en ook meer vertrouwd).

De belangrijkste manieren om hiermee om te gaan zijn:

  • Geef jezelf de ruimte om te ‘rouwen’ en zorg daarbij echt voor jezelf. Ruimte om dat verdriet, die frustratie, de kwaadheid, soms zelfs de wanhoop te voelen. Sommige dingen komen ook echt niet meer terug, sommige dingen dan weer wel, .. Het is echt ingrijpend en je mag dit doorvoelen.Meer nog: hoe meer je hierbij stil mag staan van jezelf, dit kan delen met anderen en hiervoor troost en begrip krijgt, hoe sneller je door dat ‘rouwproces’ kunt wandelen (met struikelen en weer rechtkrabbelen uiteraard). Kort gezegd: hoe meer je dit gevoel bevecht, hoe langer je er mee zult zitten.
  • Geeft jezelf tijd en wees opmerkzaam: ‘wanneer voel ik soms al iets van acceptatie?’. Met acceptatie bedoel ik geen gelatenheid ‘het is nu eenmaal zo, ik moet me erbij neerleggen’, maar eerder een positief gevoel: ‘Goed, mijn identiteit is aan het veranderen, hoe kan ik hier dan ook betekenisvol(ler) door gaan leven?”. Klinkt misschien wat groots, is het misschien ook, maar kan ook best eenvoudig zijn:
    • misschien voel je dat sommige zaken in het moederschap steeds makkelijker gaan en ervaar je iets van trots. Dat is groei en acceptatie.
    • misschien sta je soms stil bij wat het mama zijn je op vlak van voldoening en liefde kan brengen. Ook dat is deel van acceptatie.

Belangrijk daarbij is wel: je einddoel is niét ‘een uitsluitend positief gevoel hebben over het moederschap’! Dat kan over niets in ons leven, dus ook niet over mama-zijn. Dat is niet realistisch.

Het doel kan wel zijn: ik rouw om wat allemaal veranderd is in mijn identiteit en in mijn leven én ik voel dat mijn leven hierdoor meer betekenis en voldoening heeft gekregen. Het is altijd een én-én-verhaal.

Ik wens je dus én troost én geluk in je mama-zoektocht!
Romina

Zit jij ook met een vraag of twijfel rond het mama-zijn?

Dan is dit jouw kans. Bezorg ons je vraag hieronder en dan leggen wij ze voor aan onze expert.

Met dank aan Romina Rys. Meer info over haar mamaplan? Kijk op  www.therapiepraktijk-ici.com en volg Romina op Instagram: mamaplan.ici

ZEKER OOK LEZEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

Partner Content