Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten
GettyImages

Co-sleeping: deze lezeressen delen hun bed of kamer met hun kinderen

Co-sleeping of samen met je baby of kinderen op een kamer of in een bed slapen: tot de leeftijd van 1 jaar raadt Kind en Gezin het aan, in heel wat niet-westerse landen is het de normaalste zaak ter wereld. En ook bij ons slapen steeds meer ouders met hun baby, maar ook met oudere kinderen in één kamer. Wij vroegen naar hun ervaringen.

Deze lezeressen slapen samen met hun kinderen

Evy slaapt al sinds de geboorte van hun oudste zoon met haar twee kindjes van 4,5 en 1 jaar samen op de kamer. “Dit was voor ons een echte lifesaver! Niets zo fijn als allemaal samen.”

Ine liet haar tweeling tijdens hun eerste drie levensjaren mee in het bed van haar en haar partner slapen. “En sinds eind juli slapen we alweer bijna 7 maanden samen met ons dochtertje.”

“We liggen met 3 bedden naast elkaar. Louis (8 jaar) heeft autisme en angststoornissen, hij wordt ’s nachts ook heel dikwijls wakker omdat hij lichamelijk contact nodig heeft.”

Iene slaapt al 10 jaar bij haar kids. “Er staan drie bedden naast elkaar. Louis (8 jaar) heeft autisme en angststoornissen; hij wordt ’s nachts ook heel dikwijls wakker omdat hij lichamelijk contact nodig heeft. Zijn zus Mia is 10 jaar, en die geniet er gewoon zalig van om bij ons te liggen. En ja, mijn man snurkt, dus zo erg vind ik het niet.”

“Meer dan de helft van de wereld slaapt samen, denk ik dan …”

Hélène legde haar dochtertje Klaasje van dag 1 thuis in een co-sleeper te slapen. “Dat vond ik heel handig als je elke twee uur borstvoeding geeft. Zo kon ik slapen en bij elk kikje even mijn hand op haar leggen, zodat ze rustig werd en me voelde. Als ze een à twee maanden oud was, sliep ze gewoon bij ons in bed (zo kon ik liggend borstvoeding geven). Maar toen ze iets ouder werd dan een jaar merkten we dat zowel zij als wij niet zo heel goed sliepen. Door elke beweging werden we wakker van elkaar. Haar dutjes ’s middags waren al in een apart bedje in onze kamer.

Dus ’s nachts zijn we dat ook beginnen doen. Het was een grote verbetering voor ons allemaal! Minder wakker worden van een voet in je borst, schopjes, een slag in je gezicht … Wel hoor ik alles en is ze nog op onze kamer. Nu wordt ze bijna twee, is er bijna een broer of zus bij en na lang twijfelen, hebben we beslist dat baby twee in de co-sleeper gaat en de oudste bij ons op de kamer blijft. We zien wel: alles op het gemak. Meer dan de helft van de wereld slaapt samen, denk ik dan.”

“Ik kan me voorstellen dat er een heleboel mensen daar een mening over hebben, maar ik heb er nog nooit naar gevraagd.”

Sofie en haar man slapen al sinds de geboorte van hun zoon Wolf op één kamer. Wolf is nu bijna drie jaar. “Hij had wel altijd zijn eigen wiegje en daarna zijn bedje bij ons op de kamer, maar heeft er maar zelden in gelegen. Ik gaf en geef nog steeds borstvoeding en het was behalve gezellig dus ook vooral makkelijk voor alle partijen. Na een moeilijke, vroegtijdige bevalling hadden Wolf en ik (mama) veel behoefte aan elkaars nabijheid. Toen Wolf nog een piepkleine baby was, gingen we altijd gelijktijdig naar boven om te slapen.

Daarna, als hij wat groter was, ging ik hem dan eerst slapen leggen in zijn eigen wiegje/bedje en bij de eerste nachtvoeding belandde hij dan weer bij ons in bed om er te blijven. Na anderhalf jaar merkten we dat wij hem weleens in zijn slaap leken te storen als we op de kamer kwamen en toen hebben we beslist zijn eigen kamertje in te richten. Dat ging en gaat probleemloos, ik breng hem daar naar bed en als hij dan ’s nachts weer wakker wordt voor mama en de borst, belandt hij zo weer bij ons. Soms is dat al om 1 uur en heel af en toe pas om 5 à 6 uur in de ochtend.

De eerste maand dat hij op zijn eigen kamer sliep, sliep hij ineens door! Dat was heel raar, en wij misten hem bij ons op de kamer en in bed. En we sliepen zelf heel onrustig. Maar het échte doorslapen was van korte duur en we zijn daar zelf ook niet op gefocust. We proberen de behoeften van onze zoon zoveel mogelijk te volgen. En we vonden het altijd al ‘onnatuurlijk’ aanvoelen om zo’n piepklein baby’tje helemaal alleen te leggen. Bovendien hebben we hem nooit laten huilen en ik geef zeer overtuigd nog steeds borstvoeding, op vraag. Ik kan me voorstellen dat er een heleboel mensen daar een mening over hebben, maar ik heb er nog nooit naar gevraagd.”

“Ik hoop mijn vriend ervan te kunnen overtuigen om een eenpersoonsbed aan ons bed vast te hangen zodat we allemaal meer ruimte hebben”

Evelien slaapt al twee jaar en vier maanden met haar kindje in één kamer. “En intussen ben ik zwanger van een tweede kleine spruit die ook bij ons zal slapen. Wij hebben een co-sleeper aan ons bed vasthangen waar ons zoontje normaal in zou slapen, maar hij slaapt in het midden. Dus: de co-sleeper zal voor de baby zijn. Ik hoop mijn vriend ervan te kunnen overtuigen om een eenpersoonsbed aan ons bed vast te hangen zodat we allemaal meer ruimte hebben. Deze vorm van slapen heeft zich bij ons ontwikkeld omdat ik nog borstvoeding geef aan ons zoontje, en ik dan niet steeds naar zijn kamer hoef te gaan als hij wil drinken. Zo halen we allemaal het maximum uit onze slaap.”

“Er zijn voor- en nadelen aan deze regeling, maar de voordelen wegen toch veel meer door dan die paar nadelen.”

Pascale is de mama van Cyriel (10 maanden) en ze koos er van in het begin voor om haar zoontje in een co-sleeper bij haar op de kamer te nemen. “Vanaf het moment dat hij zich kon rechttrekken, zijn we overgeschakeld naar co-rooming, waarbij het aparte bedje nog altijd tegen mijn zijde van het bed staat. Er zijn voor -en nadelen aan deze regeling, maar de voordelen wegen toch veel meer door dan die paar nadelen.”

“Ik vind het geweldig en ik zal het missen wanneer onze zoon  niet meer bij ons op de kamer zal willen.”

Aurélie is de superfiere mama van een zoon (6,5 jaar) en een dochter (10 maanden). “Onze zoon hebben we na drie weken in zijn eigen kamer gelegd hoewel ik borstvoeding gaf. Hij kon makkelijk alleen slapen tot hij één jaar oud was. Daarna begon hij het moeilijk te hebben, dus bleven we naast hem in bed liggen en daarna lieten we hem bij ons in bed slapen. Er was een groot verschil: eens hij bij ons in bed lag, viel hij supersnel in slaap. Het probleem is nu dat hij 6,5 jaar is en nog zo vaak mogelijk bij ons in bed wil slapen of wil dat wij bij hem blijven tot hij slaapt. Onze dochter heeft sinds haar geboorte bij ons op de kamer geslapen in een aanschuifbedje. Ook zij heeft tot haar zes maanden borstvoeding gehad, wat het wel degelijk makkelijker maakte. Ook wanneer ze soms (huilend) wakker wordt, leggen we haar tussen ons in (als de zoon er niet bij is, natuurlijk). Ze slaapt supergoed wanneer ze tussen ons ligt. Ik vind het geweldig en ik zal het missen wanneer onze zoon het niet meer zal willen doen. Dus stiekem profiteer ik ervan om het zoveel mogelijk te doen.”

“Het lijkt wel alsof we zelf moeilijk afstand kunnen doen van haar en laten haar liever bij ons slapen, in haar bedje naast ons bed.”

Ook Nele deelt nog altijd haar kamer met haar kindje van 1,5 jaar. “Ons kindje is ondertussen 16 maanden oud en slaapt nog steeds bij ons op de kamer en af en toe tussen ons in. Dat was oorspronkelijk niet de bedoeling, maar gaandeweg is het zo gekomen. Het lijkt wel alsof we zelf moeilijk afstand kunnen doen van haar en laten haar liever bij ons slapen, in haar bedje naast ons bed.  Af en toe, als ze ziek is of als ze het lastig heeft, nemen we haar tussen ons in bed. Zij slaapt dan meestal wel lekker door (nadat ze haar draai gevonden heeft, met veel slagen en stoten), maar wij durven niet voor de volle honderd procent te slapen, omdat we toch wel bang zijn dat we op haar gaan liggen, bijvoorbeeld.”

Flore en haar partner Michiel slapen in een familiebed met hun dochter Rozan (3 jaar) en hun zoon Hektor (1 maand). “Wij slapen samen in een familiebed. Hektor naast mij in een omgebouwd peuterbed, aan mijn andere zijde ligt Michiel en naast hem Rozan. Zij slaapt in een eenpersoonsbed, vastgemaakt aan ons bed. Voor ons werkt dat goed.”

Benieuwd naar meer? Dit zegt de wetenschap over co-sleeping.

MEER LEZEN OVER (SAMEN) SLAPEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief (onderaan de homepage) om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!